649 
öp.  De  gegevens  van  deze  onderzoekers  konden  volkomen  bevestigd 
worden;  het  gelukte  mij  echter  evenmin  als  liun,  om  den  aard  van 
het  zwakke,  in  het  groen  gelegen  bandenspecfrum  nauwkeuriger 
vast  te  stellen.  De  intensiteit  van  het  verschijnsel  was  namelijk, 
hoewel  het  altijd  duidelijk  waarneembaar  was,  ook  in  kaliloog  1:10  en 
bij  gebruik  van  andere  anodernetalen  voor  spectroscopisch  onderzoek 
te  zwak.  Bijzondere  verschijnselen  werden  verkregen  bij  gebruik 
van  platina-arioden  in  zwavelzuur  1 : 40,  die  metaalzouten  bevatteji. 
Om  anodische  metaallijnen  te  verkrijgen,  moet  men  in  het  alge- 
meen grootere  hoeveelheden  metaalzout  in  het  zuur  oplossen. 
Zelfs  dan  treden  meestal  sleciits  enkele  kaï’akteristieke  lijnen  sterk 
op  (bv.:  de  groene  Tl-lijn,  de  drie  groene  Cu-lijnen).  Bevat  het  zuur 
twee  soorten  metaalionen,  dan  is  dikwijls  slechts  een  van  deze 
ionensoorten  spectroscopiscli  aantoonbaar.  Een  voorbeeld  hiervan 
levert  de  volgende  proef : 
Eene  platina-aiiode  werd  gedompeld  in  zwavelzuur  1 : 40,  hetwelk 
voldoende  natriiimsulfaat  en  kopersulfaat  bevatte.  Er  werd  nu  eerst 
zooveel  stroom  doorgezonden,  dat  de  anodedraad  in  gloeiing  geraakte, 
vervolgens  werd  zooveel  weerstand  ingeschakeld,  dat  dit  gloeien 
ophield  en  de  karakteristieke  goudgele  luminescentie  optrad.  In 
den  spectroscoop  werd  dan  alleen  eene  zeer  heldere  Na-D-lijn  waar- 
genomen. Werd  nu  langzamerhand  nog  meer  weerstand  ingeschakeld, 
dan  werden  het  gele  lichten  en  de  Na-D-lijn  steeds  zwakker,  terwijl 
de  Cu-!ijnen  (in  het  gi'oen)  begonnen  te  verschijnen.  Bij  eene  be- 
paalde klemspanning  waren  ook  direct  groene  vonkjes  waar  te 
nemen,  naast  liet  gele  vonkenspel  aan  de  anode. 
Het  is  buitengewoon  moeilijk,  om  liet  totstandkomen  van  deze 
lichtzwakke  verschijnselen,  door  proefneming  op  te  lielderen.  Op  te 
merken  is  slechts,  dat  de  luminescentie  door  tailooze  vonkjes  blijkt 
te  worden  veroorzaakt  en  dat  er  ongetwijfeld  ook  hier  een  gas- 
mantel aanwezig  is,  zooais  reeds  VoT.iiKR  en  W alter  constateerden. 
Zeer  waarschijnlijk  moet  hier  een  soortgelijk  mechanisme  ondersteld 
worden  als  bij  den  ,,fulgurator”  van  Lecoq  de  Boisbaudhan.  Bij  dit 
apparaat  hebben  wij  tusschen  anode  en  electroljt  eene  laag  van  gas 
of  damp,  waardoor  de  vonken  heendringen. 
§ 7.  2°.  Een  fraai  en  zeer  lichtsterk  anodisch  boogspectrum  kan  met 
behulp  van  ijzer  in  heet  geconcentreerd  of  verdund  zwavelzuur 
(s.  gew.  1,80  en  H^SO^  1 : 4)  verkregen  worden  ; minder  gemakkeiijk 
ook  wel  met  beliulp  van  wolfraam-anoden  in  lietzelfde  medium. 
De  temperatuur  van  de  anoden  is  hierbij  vrij  hoog;  de  kleur  van 
het  geëmitteerde  licht  schitterend  blauw.  De  spanning  bij  deze 
42* 
