Physiologie.  — W.  Einthoven  en  S.  Hoogerwerf:  „De  snaar- 
phonograaf” . 
Ofschoon  er  een  aantal  inrichtingen  bestaan  om  geluiden  te 
registreeren,  is  men  er  tot  nog  toe  niet  in  geslaagd  om  de  frequente 
luchttrillingen  der  zeer  hooge  en  hoogste  nog  hoorbare  tonen  op 
bevredigende  wijze  graphisch  te  reproduceeren.  Scripture')  meent 
zelfs,  dat  een  onderzoek  naar  de  juiste  verschillen,  die  de  onder- 
scheidene klinkers  aanbieden,  heden  ten  dage  nog  buiten  het  bereik 
der  wetenschap  ligt.  Het  hier  te  beschrijven  instrument  is  gecon- 
strueerd met  de  bedoeling  om  te  trachten  ons  een  stap  nader  tot 
de  oplossing  van  het  vraagstuk  te  brengen. 
Wij  zijn  uitgegaan  van  het  verschijnsel,  dat  een  fijne,  vrij  opge- 
hangen of  tusschen  2 punten  uitgespannen  draad,  door  betrekkelijk 
zwakke  luchtstroorningen  reeds  in  beweging  wordt  gebracht.  Bij 
een  goed  geconstrueerden  snaargalvanometer  bevindt  zich  de  snaar 
in  een  ruimte,  die  van  de  buitenlucht  is  afgesloten.  Kan  deze 
tot  de  snaar  toetreden,  dan  wordt  haar  evenwichtsstand  door  de 
grovere  bewegingen  der  kamerlucht  verstoord,  terwijl  geluiden  in 
de  omgeving  van  het  instrument  de  snaar  in  trilling  brengen. 
Het  denkbeeeld  ligt  voor  de  hand  om  met  behulp  van  de  snaar 
de  luchttrilhngen  direct  te  registreeren  en  ongetwijfeld  zal  menig 
onderzoeker,  die  met  den  snaargalvanometer  heeft  gewerkt,  reeds 
gepoogd  hebben,  dit  denkbeeld  te  verwezenlijken.  De  voortreffelijke 
onderdirecteur  van  het  „Institut  Marej”  te  Parijs,  Dr.  Lücien  Büll, 
toonde  mij  een  kromme,  die  hij  had  geregistreerd  met  behulp  van  een 
eenvoudige!!  toestel,  die  aan  de  objecttafel  van  een  Zeiss- microscoop 
was  bevestigd,  en  waarin  een  glasdraad  ter  dikte  van  1.2  p was 
uitgespannen.  Deze  nam  de  trillingen  over  van  een  harmonium, 
waarmede  een  toon  van  65  perioden  per  sec.  werd  voortgebracht. 
In  de  kromme  worden  de  grondtoon  en  eenige  boventonen  van  den 
klank  uitstekend  weergegeven. 
Onze  eigen  pogingen  dateeren  reeds  van  den  tijd,  toen  wij  be- 
gonnen den  snaargalvanometer  te  construeei-en.  Zij  zijn  toenmaals 
opgegeven  om  dezelfde  reden,  die  ook  Bule  er  toe  had  gebracht, 
zijn  onderzoek  te  staken,  en  wel  omdat  een  vooruitgang  in  het 
1)  Nature,  13  en  20  Januari  1921,  p.  632  en  664. 
