659 
genoeg  is  — in  de  lucht  of  aperiodiscli  bewegen  óf  met  zóó  groot 
decrcment,  dat  de  verschijnselen  van  resonnantie  wel  buiten  be- 
schouwing kunnen  worden  gelaten.  Nemen  wij  aan,  dat  zij  zich 
volkomen  aperiodisch  beweegt,  dan  zal  zij  de  luchttrillingen  van  alle 
frequenties  «net  een  te  geringe  amplitude  weergeven,  maar,  terwijl 
de  hierdoor  teweeggebrachte  onnauwkeurigheid  voor  de  grootere 
frequenties  slechts  gering  is,  zullen  langzame  luchtgolven  stei'k  ver- 
kleind en  de  langzaamste  zoo  goed  als  in  ’t  geheel  niet  worden 
overgenomen. 
Door  de  snaarspanning  te  regelen  heeft  men  liet  in  de  hand,  om 
de  mate,  waarin  luchtgolven  van  lage  frequentie  in  het  phonogram 
worden  onderdrukt,  willekeurig  te  wijzigen. 
Laat  men  een  G.Ai/roN-fluit  in  den  phonograaf  klinken,  dan  trilt 
de  kwartsdraad  in  de  frequentie,  die  met  de  toonshoogte  van  het 
voortgebrachte  geluid  overeenstemt.  De  hooge  tonen  vormen  voor 
elk  registreerend  instrument  de  moeilijkheid,  terwijl  de  lage  gemak- 
kelijker kunnen  worden  weeigegeven.  Stelt  men  de  tluit  geleidelijk 
op  hooger  tonen  in,  dan  volgt  de  kwartsdraad  deze  trouw,  totdat 
de  bijgeruischen,  — die  bij  het  aanblazen  der  tluit  steeds  te  voor- 
schijn komen  en  bij  de  hoogere  tonen  sterker  worden  en  meer  liin- 
deren,  — zóó  zeer  gaan  ovei  wegen,  dat  de  reactie  der  snaar  op 
den  toon  zelf  niet  duidelijk  meer  te  voorschijn  komt. 
Evenwel  konden  wij  tonen  van  15.000  trillingen  [ler  seconde  nog 
registreeren.  Deze  waren  reeds  zóó  hoog,  dat  zij  voor  den  jongeren 
van  ons  beiden  de  grenzen  van  het  hoorbare  naderden,  terwijl  zij 
voor  den  ouderen  onhoorbaar  waren.  Ter  vergelijking  mag  dienen, 
dat  a^,  die  gewoonlijk  den  hoogsten  toon  van  een  jiiano  vormt,  3480 
trillingen  per  sec.  heeft. 
De  beschreven  toestel  is  gevoelig  genoeg,  om  op  zwakke  geluiden 
te  reageeren.  Zoo  kan  hij  bijv.  de  hartstonen  in  beeld  brengen.  In 
de  vergadering  werden  eeiiige  pliotographische  opnemingen  van  men- 
schelijke  hartstonen  vertoond,  waarop  behalve  de  systolisclie  en 
diastolische  ook  de  3®  hartstoon  zichtbaar  was. 
Verder  werden  ook  krommen  gedemonstreerd  van  klinkers,  die 
in  den  phonograaf  waren  gezongen.  De  vorm  der  kromme,  die  voor 
eiken  klinker  karakteristiek  is  en  de  hoogte  der  boventonen,  die 
den  klank  daarvan  samenstellen,  werden  kort  besproken,  terwijl 
een  nauwkeurige  analyse  tot  een  lateren  datum  moest  worden  uilgesteld. 
De  uitvoerige  beschrijving  van  den  toestel  en  de  reproducties  van 
eenige  der  geregistreerde  krommen  zullen  elders  verschijnen. 
