665 
graad  in  sprongpnnttemperatiiur  bestaat  tnssclieii  In — 1922 — A ter 
eener  en  //i— 1922 — 11  en  — IH  ter  anderer  zijde.  Verklaring  door 
het  aanneinen  van  tempei’atuurverschillen  in  het  helinnibad  lijkt 
onwaarschijnlijk.  Wat  den  invloed  van  het  eigen  magneetveld  be- 
treft, bij  In — 1922 — A liggen  de  windingen  op  0,4,  bij  7n— 1922 — II 
en  — III  op  2,2  mm.  afstand;  in  bepaalde  deelen  van  doorsnede 
en  oppervlak  eener  winding  wordt  het  eigen  magneetveld  verzwakt 
I door  dat  der  naastgelegen  windingen  en  meer,  naarmate  deze  nauwer 
I aaneenliggen.  Bij  berekening*)  blijkt  deze  verzwakking  te  klein, 
j om  volgens  de  veronderstellingen  van  Silsbee  het  gevonden  verschil 
I in  sprongpunttemperatuur  van  in — 1922 — A en  hi — 1922 — II  en 
j — III  te  kunnen  verklaren. 
j § 3.  De  supra-geleidende  metalen  in  het  periodiek  systeem  der  ele- 
I menten.  De  vraag  rijst,  of  de  sprongpunttemperatuur  een  periodiek 
! karakter  heeft.  In  het  periodiek  systeem  ligt  In  boven  Tl,  Sn  boven 
j Pb-,  opmerkelijk  is  dat  genoemde  temperatuur  stijgt,  zoowel  van  In 
\ naar  Sn,  als  van  Tl  naar  Pb  gaande.  Naar  links,  van  Tl  musiv  Hg , * 
j gaat  zij  ook  omhoog;  zet  deze  stijging  zich  voort,  dan  zou  de 
i sprongpunttemperatuur  van  Au  hooger  dan  die  van  Hg  liggen.  Daar 
I nu  Au  bij  afkoeling  tot  1°,5  K.  niet  supra-geleidend  werd’),  zou 
i men  de  gevolgtrekking  kunnen  maken,  dat  Au  — met  meerdere 
1 metalen  misschien  — dit  nooit  kan  worden "). 
1)  Zie  noot  3,  pag.  4. 
*)  Zie  Gomm.  No.  120&,  § 2. 
*)  In  Comm.  Suppl.  No.  44,  pag.  35  wordt  daarentegen  juist  de  mogelijkheid 
vermeld,  dat  de  sprongpunttemperatuur  van  Au  bij  afkoeling  tot  1,°5  K.  nog  niet 
bereikt  is. 
43* 
