702 
gelegen,  door  een  ringwond  zonden  worden  beschadigd  en  builen 
werking  gesteld. 
De  juistheid  van  deze  onderstelling  is  voor  zoover  mij  bekend, 
nog  niet  door  Dixon  aan  de  waarneming  getoetst,  zoodat  het  wenschelijk  ' 
schijnt,  de  vraag,  waarlangs  het  transport  der  koolhjdralen  en 
eiwitten  in  de  plant  plaats  grijpt,  opnieuw  onder  de  oogen  te  zien. 
Het  vraagstuk  kan  op  verschillende  wijzen  aangevat  worden; 
hier  bij  deze  mededeeling,  wil  ik  mij  in  hoofdzaak  bepalen  lot  de 
bespreking  van  eenige  proeven  met  gerijigwonde  takken  van  bonte 
planten. 
Dergelijke  proeven  zijn  met  gi'oene  planten  herhaaldelijk  gedaan 
maar  dan  treedt  na  ’t  nilloo[)en  der  knoppen  ’t  bezwaar  op,  dat  de 
jonge  deelen  boven  de  ringwond  gaan  assimileeren. 
Het  wegnetnen  der  blaren  of  ’t  in  het  donker  plaatsen  brengt 
andere  moeilijkheden  met  zich  mee;  bij  bonte  loten  is  het  consta-  ! 
leeren  van  eventiieelen  toevoer  van  organische  stoffen  veel  een\  oudiger. 
Rekening  houdende  met  Dixon’s  hypothese,  is  ’l  noodig  zoo  voor-  [ 
zicht ig  mogelijk  te  werk  te  gaan  bij  ’t  maken  van  de  ringwond  en  f 
’r  bedekken  van  de  wondvlakle.  Beter  dan  eene  afsluiting  met 
[)arafüne  scheen  mij  toe  eene  bedekking  met  cacaoboter,  die  gesmol- 
ten, bij  een  temperatuur  van  32°  a 33°  C.  op  de  wondvlakle  ge- 
bracht weid.  Door  haar  temperatuur  kan  deze  moeilijk  schade  ver- 
oorzaken, zij  dringt  niet  in  de  intacte  cellen  binnen  ^),  terwijl  zij 
8|)oedig  stolt  en  dan  voldoende  afsluiting  geeft.  De  deelen  werden  I 
dan  tegen  directe  zonbestraling  beschermd  om  ’t  smelten  Ie  voorkomen. 
De  proeven  werden  uitgevoerd  met  zuiver  geelbonte  takken  van  ; 
Aesculus  hippocastanum  L en  Acer  Negundo  L.  De  eerste  behoorden  I 
tot  een  zwaar  exemplaar,  waarvan  de  groene  kruin  den  stam  rijke-  , 
lijk  met  voedsel  voorzag  en  talrijke  geelbonte  loten  zich  uit  den  hoofd-  | 
slarn  ontwikkelden.  Deze  bereikten  in  ± 20  jaar  eene  lengte  van  • 
1 M.  en  eene  dikte  van  7 — 8 mM.  diameter.  Het  exemplaar  van 
Acer  Negundo  had  een  kroon  met  groen-wit-bont  gevlekte  blaren 
en  ontwikkelde  uit  hoofdstam  en  zijtakken  volkomen  wit-bonie 
loten.  Bij  beide  exemplaren  bevatten  de  blaren  absoluut  geen  chloro- 
phyl  en  was  blijkens  de  jodiurnpi-oef  zetmeel  afwezig. 
Bij  de  proeven  in  ’t  voorjaar  werden  de  takken  geringd  (1  a 2 cM.) 
vlak  voor  ’t  ontplooien  van  de  knoppen  en  op  een  afstand  van  1 
a 2 dM.  onder  den  eindknop. 
Steeds  werden  tegelijk  drie  seriën  proeven  gedaan. 
1®’*^  serie;  groene  loten  volledig  geringwond. 
) R.  H.  ScHMiDT,  Flora  Bd.  74,  1891. 
