706 
ü()treedt  eerder  te  gronde  gaan  dan  de  groene,  hoewel  de  laatste 
relatief  sterker  verdampen. 
Bij  de  onvolledig  geringwonde  bonte  loten  trad  de  St.  Jansloof- 
vorming  eveneens  aan  den  top,  bij  de  volledig  geringwonde  bonte  echter 
onder  de  ringwond  0[),  nit  zijknoppen  of  slapende  oogen.  (Zie  foto) 
Evengoed  gebeurde  dit  bij  de  beliandeling  van  de  ringwondvlakte 
met  cacaoboter  als  bij  de  tweede  methode  met  waterverband. 
Het  stofvervoer  is  klaarblijkelijk  bij  Aesculns  evenzeei-  belemmerd 
als  bij  Acer  Negundo,  hoe  voorzichtig  men  de  ringwond  ook  aan- 
brengt en  de  proeven  geven  diis  absoluut  geen  resultaat,  dat  tot 
steun  van  Dixon’s  theorie  zon  kunnen  dienen,  eerder  spreken  zij 
er  tegen. 
Een  streng  bewijs  van  de  onjuistheid  van  DtxoN’s  theorie  valt 
echter  op  deze  wijze  niet  Ie  leveren,  daar  altijd  aangevoerd  kan 
worden,  dat  ondanks  alle  voorzorgen  locli  met  en  door  ’t  ring- 
wonden  ’t  perifere  hout  buiten  functie  gesteld  wordt  vooi'  zoover 
’t  vervoer  der  organische  |)rod neten  betreft. 
Wanneer  wij  nn  evenwel  nagaan  of  er  niet  andere  waarnemingen 
zijn,  die  beslist  tegen  DtxoN’s  theorie  |)leiten,  dan  ligt  ’t  vooi'  de 
hand  te  denken  aan  de  proeven  van  Hanstein  I.c.  over  de  wortel- 
vorming  bij  geringwonde  en  in  water  geplaatste  lakken. 
Hanstein  vindt,  dat  bij  afgesneden  en  in  water  geplaatste  takken 
de  wortelvorming  ’t  sterkste  0|)treedt  aan ’t  basale  eind,  wat  Vöchting 
met  de  polaiiteit  der  deelen  in  verband  gebracht  heeft.  Door  het 
maken  van  een  ringwond  ontslaan  bij  bladei'looze  lakken  de  wortels 
in  sterke  mate  juist  boven  de  ringwond;  óf  en  hoe  sterk  zij  zicli 
znllen  voi  iïien  aan  ’t  ondereind  van  den  tak,  hangt  af  van  den  afstand, 
waarop  die  ringwond  van  het  ondereinde  is  aangebracht. 
Hanstein  verklaarde  dit  door  onderbreking  van  ’t  voedseltiansport, 
tengevolge  van  ’t  wegnemen  van  bet  phloeem  en  constateerde  dan 
ook  een  duidelijk  verschil  in  wortelvorming  onder  dergelijke  om- 
standigheden tusschen  dicotyle  planten,  met  gewonen  stengelbonw, 
waar  de  diktegroei  opgetreden  is  in  een  kring  van  collaterale  vaat- 
bnndels  en  die  met  afwijkenden  bouw.  Bij  de  laatste,  waar  zooals 
bij  Pi|)eraceeën  en  Nyctaginaceeën  vaatbundels  zich  binnen  ’t  secun- 
daire xyleem  bevinden  of  waar,  zooals  bij  Apocynaceeën  en  enkele 
Solanaceeën  er  oorspronkelijk  bicollaterale  vaatbundels  of  beter  merg- 
standige  phloeemstrengen  zijn  en  dus  ook  binnen  ’t  secundaire 
xyleem  phloeem  bestaan  blijft,  daar  zon  door  de  ringwond  het 
transport  der  koolhydraten  en  eiwillen  slechts  ten  deele  onderbroken 
worden.  Inderdaad  constateerde  Hanstein  dan  slechts  een  zeergeringen 
invloed  van  de  ringwond  op  de  wortelvorming. 
