734 
werd  door  de  herkomst  van  liet  implantaat  en  niet  door  de  nieuwe  1 
omgeving  (een  zuiver  geval  van  „SelbstditFerenzierung”  volgens 
Roux). 
Nu  moet  men  wel  aannemen,  dat  bij  de  jonge  stadia,  die  ik 
opereerde,  de  implantaten  zonder  eenige  stooinis  in  liet  organisch 
verband  hunner  omgeving  worden  opgenomen.  De  proefondervindelijke 
embryologie  kent  tallooze  gevallen,  waarbij  zoo’n  implantaat  zich 
in  alle  opzichten  gedroeg  als  het  gebied,  dat  het  vervangt.  Ja,  liet 
feit,  dat  het  implantaat  verafgelegen  cellen  tot  ontplooiing  van  haar 
orgaan  vormende  functie  kan  brengen,  wijst  er  wel  op,  dat  er  een 
prikkelgeleiding  van  het  implantaat  uit  naar  de  omgeving  plaats 
vindt  en  dat  dus  het  implantaat  in  het  organisch  verband  van  de 
omgeving  is  opgenomen. 
Ter  verklaring  der  mooie  metachronie  bij  de  tril haarbe weging 
wordt  algemeen  verondersteld,  dat  er  een  prikkelgeleiding  van  de  ' 
eene  trilhaarcel  naar  de  andere  moet  voorkomen.  Recente  proeven  | 
van  Wintrebert')  bewijzen  bovendien,  dat  die  geleiding  bestaat  en  I 
bij  jonge  stadia  buiten  het  zenuwstelsel  om,  alleen  dus  in  het  epitheel, 
tot  stand  komt. 
De  proeven  bij  blastulae  en  jonge  gastrulae  toonen  nu  aan,  dat 
de  omgekeerde  stukjes  gecoördineerd  mee  gaan  trillen  met  de  om-  [ 
geving,  hetgeen  er  op  wijst,  dat  niet  alleen  de  slagrichting  van  j 
iedere  cel  tegengesteld  is  aan  de  richting,  waarin  de  cel  zou  gaan  ; 
trillen,  maar  dat  ook  de  volgorde,  waarin  de  cellen  trillen,  is  om-  j 
gekeerd  en  in  overeenstemming  is  met  de  trilslag-volgorde  in  de  j 
omgeving  van  het  gedraaide  lapje.  j 
Dit  gecoördineerd  meebewegen  met  de  omgeving  bewijst:  1°.  dat  j 
het  lapje  blijkbaar  prikkels  van  de  omgeving  ontvangt  (dat  dus  de  , 
prikkelgeleiding  niet  onderbroken  is);  2°.  dat  de  celpolariteit  is  | 
omgekeerd  en  ten  3°.  dat  de  richting,  waarin  de  prikkel  geleid  wordt,  | 
is  omgekeerd.  Wordt  bij  een  oudere  larve  een  stukje  epidermis  j 
gedraaid,  dan  blijft  de  trilhaarbeweging  op  dit  lapje  gecoördineerd 
plaats  vinden,  maar  niet  in  coördinatie  met  de  omgeving.  Er  is  geen 
enkele  reden  om  te  veronderstellen,  dat  nu  het  lapje  niet  met  de 
omgeving  in  prikkelverband  staat.  Allerlei  experimenteel-embryolo- 
gische  gegevens  wijzen  er  op,  dat  ook  bij  deze  stadiën  zoo’n  verband 
na  het  genezen  der  wondjes  weer  tot  stand  komt.  Dan  zou  dus  de 
uitkomst  der  proeven  bij  oudere  stadia  er  op  wijzen:  1®.  dat  de  cel- 
polariteit nu  niet  is  omgekeerd  en  2".  dat  de  prikkelgeleiding  nog 
in  de  oorspronkelijke  richting  plaats  vindt. 
’)  P.  WiNTREBERT.  Gomptcs  rendus  de  l’Acad.  des  Sciences.  Paris  T.  172.  1921. 
blz.  934.  I 
