Biochemie.  — B.  Sjoij.ema  en  ,1.  E.  van  der  Zande.  ,, Onderzoe- 
kingen over  de  stofnnsseling  hij  acetonaeniie  van  melkkoeien.” 
(Mededeelingen  uit  liet  Scheikundig  Laboratorium  der  Vee- 
artsenijkundige  Hoogeschool.) 
(Aangeboden  door  de  Heeren  G.  Kykman  en  G.  H.  H.  Spronck). 
Bij  melkkoeien  komt  niet  zelden  eeiiige  dagen  na  den  partus 
acetonaemie  voor.  De  dieren  vermageren  daai-bij  in  enkele  dagen 
zeer  sterk,  geven  weinig  melk  meer,  verspreiden  den  reuk  van 
aceton  en  hebben  geringe  eetlust.  Na  eenigen  tijd  herstellen  zij  in 
den  regel.  Het  herstel  treedt  spoedig  in  wanneer  de  dieren  geweid 
worden. 
Het  onderzoek  van  urine,  bloed  en  melk  van  ruim  twintig  aan 
typische  acetonaemie  lijdende  melkkoeien  leerde  ons,  dat  de  urine 
dezer  dieren  dikwijls  10— J 3 gr.  acetonlichamen  per  liter  bevatte. 
In  het  bloed  kwam  veelal  0,6 — 1 gr.  dezer  stoffen  per  L.  voor ; terwijl 
in  de  melk  het  gehalte  ongeveer  de  helft  was  van  dat  in  het  bloed. 
Deze  uitkomsten  toonen  een  abnormale  vetstofwisseling  aan.  Immers 
de  acetonlichamen  ontstaan  in  hoofdzaak  door  onvolledige  verbran- 
ding der  vetten.*)  De  alkali-reserve  van  het  bloed  was  in  ernstige 
gevallen  verlaagd  tot  het  *0  of  Vs  '’ö'"  normale  waarde.  Uit  het 
onderzoek  van  het  glucosegehalte  van  het  bloed  blijkt,  dat  geen 
hyperglycaemie  aanwezig  was.  Suiker  kwam  nooit  in  de  urine  voor. 
De  suikerstofwisseling  vertoonde  dus  niets  abnormaals.  De  dooi'  de 
acetonlichamen  veroorzaakte  acidosis,  had  een  verhooging  van  het 
calcium-  en  ammoniakgehalte  der  urine  ten  gevolge.  De  zeer  gestoorde 
vetstofwisseling  ging  niet  gepaard  met  lipaemie.  Het  gehalte  van  het 
bloed  aan  totaal  lipoiden  en  dal  aan  vet  was  niet  of  weinig 
hooger  dan  normaal.  Deze  verhooging  was  hoofdzakelijk  toe  te 
schrijven  aan  hypercholesterinaemie.  In  plaats  van  circa  0,1  7o 
vonden  wij  n.1.  circa  0,2  “/o  cholesterine  in  het  bloedplasma.  Het 
lipoid-phosphorzunr  bleek  niet  verhoogd  te  zijn. 
Ons  baseerende  op  de  formule  welke  de  grenswaarde  aangeeft  voor 
h De  opvatting  van  Geelmuyden  (Erg.  d.  Physiol.  1923),  dat  de  acetonlichamen 
normale  tusschenprodukten  bij  de  omzetting  van  vet  in  suiker  zijn,  mag  als  zeer 
aanvechtbaar  worden  beschouwd. 
