737 
de  verhouding  tiisschen  ketogeiie-  en  antiketogene  stoffen*  *)  (Shaffer, 
Hubbard  en  Wright)  kunnen  wij  uit  de  ons  ter  beschikking  staande 
gegevens  (waaruit  o.a.  blijkt  dat  de  dieren  circa  375  gr.  eiwit  ver- 
branden) berekenen,  dat  een  koe  reeds  ongeveer  J Kg.  vet  moet 
verbranden  voordat  deze  grenswaarde  bereikt  wordt.  Normale  koeien 
oxjdeeren  bij  een  gewoon  rantsoen  slechts  weinig  vet.  De  boven- 
bedoelde verhouding  is  daarbij  zeer  veel  hooger  dan  de  grenswaarde. 
Indien  de  dieren,  zooals  volgens  onze  onderzoekingen  dikwijls  het 
geval  was,  circa  120  gr.  acetonlichamen  per  dag  afscheiden,  moet 
ruim  een  kilogram  vet  worden  verbrand.  Waar  de  dieren  dan  slechts 
weinig  vet  in  het  voedsel  opnemen,  wordt  dus  ongeveer  een  Kg. 
lichaamsvet  per  dag  verbruikt.  Er  moet  dus  bij  acetonaemie  een 
ernstige  functioneele  stoornis  zijn  van  een  der  bij  de  vetstofwisseling 
betrokken  organen,  welke  ten  gevolge  heeft  dat  veel  lichaamsvet 
wordt  afgebroken.  De  eenvoudigste  verklaring  is,  de  oorzaak  in  de 
lever  te  zoeken,  aangezien  volgens  de  proeven  met  de  Ecksche  fistel 
en  met  de  omgekeerde  Ecksche  fistel  in  de  lever  acetonlichamen 
gevormd  worden.’) 
Deze  opvatting  wordt  o.a.  gesteund  door  verschillende  waarne- 
mingen over  verminderde  activiteit  van  de  lever  gedurende  zwan- 
gerschap (N.B.  de  acetonaemie  van  koeien  treedt  eenige  dagen  na 
den  partus  te  voorschijn)  en  over  de  groote  vetrijkheid  van  de 
lever  van  hoog  drachtige  runderen. 
Dat  het  slechts  een  functioneele  stoornis  is  volgt  wel  uit  de 
spoedige  genezing,  die  o.a.  intreedt,  wanneer  de  dieren  in  de  weide 
worden  gelaten. 
Men  kan  zich  ook  denken  dat  de  zoo  abnormaal  groote  vetmobi- 
lisatie  de  primaire  abnormaliteit  is  en  deze  van  uit  een  ander  orgaan 
dan  de  lever  wordt  beheerscht. 
Dat  melkkoeien  niet  gemakkelijk  zooveel  acetonlichamen  afscheiden 
als  wij  bij  acetonaemie  vonden,  bleek  o.a.  uit  onze  experimenten 
met  koeien,  die  wij  na  eenige  injecties  van  phloridzine  (waardoor 
glucosurie  optrad),  lieten  vasten.  Er  kwam  dan  wel  aceton  in  de 
urine  voor,  doch  slechts  weinig. 
Evenmin  treden  bij  koeien  die  door  een  indigestie  of  om  andere 
h Deze  grenswaarde  mag,  op  grond  van  recente  onderzoekingen,  voor  het  orga- 
nisme met  gestoorde  stofwisseling  gelijk  worden  aangenomen  aan  die  voor  het 
gezonde.  (Hubbard  en  Nicholson.) 
*)  Deze  proeven  bewijzen  natuurlijk  niet  dat  nergens  anders  in  het  organisme 
vorming  van  acetonlichamen  kan  geschieden.  Zij  hehhen  het  bezwaar  dat  hare 
bewijskracht  wegens  de  zoo  ingrijpende  maatregelen  en  daardoor  sterk  abnormale 
omstandigheden  zeer  vermindert. 
