iinar  voren  kwam.  Fi^-.  7 geeft  een  stukje  van  een  opname,  waarin  li 
het  verschil  tnsscljen  o en  o is  te  zien.  ! 
Dat  de  spraakbewegingen,  welke  de  op  het  gehoor  onderscheiden 
o en  o voortbrengen,  aanzienlijk  verschillen,  is  door  het  boven- 
staande genoegzaam  vastgesteld. 
Experim.e7üeel-phonetische  analyse  der  Manken. 
Het  bleek,  dat  het  karakter  der  klanken  zelf  ook  een  gemakkelijk 
registreerbaar  onderscheid  vertoont. 
Ten  eerste  kan  daartoe  dienen  een  directe  registratie  op  het  kj^mo- 
graphion.  Natuurlijk  moet  men  hierbij  aan  de  te  gebruiken  tambonr 
bijzondere  eischen  stellen.  Dit  gedeelte  van  het  onderzoek  werd  in 
het  phonetisch  laboratorium  der  Tsjechische  üniversiteit  te  Praag 
verricht,  onder  leiding  van  Prof.  Chi.umsky.  De  tambonr  had  denzelfden 
vorm  als  een  opnemer  van  een  phonograaph ; de  membraan  bestond 
uit  mica.  Een  aluminium  rnondtrechter  volgens  Roüsselot  was  door 
een  wijde  gummibuis  met  deze  tambonr  verbonden.  Fig.  8 ver- 
toont de  krommen,  die  op  deze  wijze  van  beide  klanken  werden 
verkregen.  Natuurlijk  zijn  bij  een  dergelijke  stijve  membraan  de 
