747 
is  het  gewenscht  een  overzicht  te  krijgen  van  het  voorkomen  van 
beide  klanken  in  de  Nederlandsche  taal. 
Fig.  9. 
Taalkundige  opmerkingen. 
Beschouwd  werden  alle  mij  bekende  éénlettergrepige  Nederlandsche 
woorden  met  o en  ook  lettergrepen  met  o,  die  niet  afzondeilijk 
voorkomen  en  waar  invloed  van  de  andere  lettergrepen  wel  is  nit 
te  sluiten,  b.v.  lom(mei-).  Klanksamenstellingen,  die  wel  goed  uit  te 
spreken  zijn,  maar  die  niet  in  de  taal  voorkomen,  werden  weg- 
gelaten. 
Omtrent  den  invloed  van  de  verschillende v metleklinkers  bleek 
nu  het  volgende. 
De  meest  standvastige  invloed  is  die  der  nasalen  als  volgklank. 
In  dit  geval  komt  n.1.  zondei’  uitzondering  de  o-klank  voor.  Wat 
begrijpelijk  is,  immers  de  nauwe  mondopening  en  zwakke  mond- 
luchtstroom bevorderen  den  volgenden  neusluchtstroom. 
Ben  tweede  invloed  is  die  der  lipklanken  ; deze  bevorderen  het 
tot  stand  koiïien  der  9-klank  vooral  wanneer  zij  voorafgaan.  Ook 
dit  is  begrijpelijk  in  verband  met  . de  nauwe  mondopening. 
De  klanken,  die  achteraan  in  den  mond  gevormd  worden,  h,  g,  k 
en  dergelijke,  worden  gewoonlijk  gevolgd  en,  voor  zoover  zij  eind- 
klank kunnen  zijn,  ook  voorafgegaan  door  o.  Dit  geldt  ook  in  wal 
zwakkere  mate  voor  z,  s,  1,  r,  n en  j ; voor  n natuurlijk  alleen 
wanneer  zij  voorafgaat.  D en  t hebben  geen  duidelijk  herkenbaren 
invloed. 
De  r neemt  een  afzonderlijke  plaats  in  ; haar  invloed  is  wisselend 
in  verband  hiermede,  dat  zij  door  verschillende  personen  en  zelfs 
door  eenzelfde  persoon  op  verschillende  oogenblikken  zeer  verschil- 
letid  gevormd  kan  worden,  n.1.  op  alle  plaatsen,  die  tusschen  tong- 
