753 
Er  bestaat  een  waarscliijiilijk  aangeboren  verband  tnsschen  aceoni- 
rnodatie  en  convergentie;  wanneer  een  normaal  emmetroop  persoon 
een  voorwerp  wil  fixeeren,  moet  bij  daarbij  evenveel  meterhoeken 
convergeeren,  als  hij  dioptriëen  accommodeei't. 
Zetten  wij  in  fig.  1 op  de  ordinaat  af  de  myodioptrieën  en 
dioptrieën,  op  de  abscis  meterhoeken,  dan  kunnen  wij  een  lijn 
trekken  door  alle  punten,  waarvoor  evenveel  geaccommodeerd 
als  geconvergeerd  moet  worden,  nemen  wij  in  ons  schema  de 
lineaire  maat  voor  meterhoek  en  dioptrie  even  groot,  dan  deelt 
deze  lijn  den  rechten  hoek  tnsschen  ordinaat  en  abscis  in  twee 
gelijke  helften. 
Deze  lijn,  die  alle  punten  verbindt,  waarvoor  evenveel  meterhoe- 
ken geconvergeerd  als  dioptrieën  geaccommodeerd  moeten  worden, 
wordt  de  convergentielijn  van  Donders  genoemd. 
Was  het  verband  tnsschen  accommodatie  en  convergentie  abso- 
luut en  onverbreekbaar  dan  zou  een  normaal  persoon  alleen  de 
punten  der  convergentielijn  tegelijk  scherp  en  enkel  kunnen  zien, 
alle  andere  punten  niet ; ieder  met  een  refractieafwijking  of  hetero- 
phorie  behept  persoon,  zou  geen  enkel  punt  gelijktijdig  scherp  en 
enkel  kunnen  waarnemen. 
Gelukkig  nu  is  het  verband  tnsschen  accommodatie  en  conver- 
gentie min  of  meer  los,  zoodat  men  bij  elke  convergentie  de  accom- 
modatie eenigszins  sterker  en  zwakker  kan  maken  dan  met  den 
graad  van  convergentie  overeenkomt. 
Convei’geert  men  6 meterhoeken,  dan  komt  hiermede  overeen 
een  accommodatie  van  6 Dioptrieën,  welke  men  b.v.  verhoogen  kan 
tot  8 Dioptrieën  en  verminderen  kan  tot  3 Dioptrieën.  Men  noemt 
dan  van  3 tot  8 Dioptrieën  de  relatieve  accommodatie  bij  een  con- 
vergentie van  6 meterhoeken ; het  deel  van  6 — 8 Dioptrieën  heet 
de  positieve,  van  6 — 3 Dioptrieën  de  negatieve  relatieve  accommo- 
datiebreedte. 
De  relatieve  accommodatiebreedte  is  individueel  zeer  verschillend 
van  grootte  en  kan  door  langdurige  oefening  tot  een  bepaalden  graad 
vergroot  worden.  Het  is  niet  noodig  dat  het  negatieve  en  positieve 
deel  der  relatieve  accommodatie  aan  elkaar  gelijk  is. 
Men  kan  nu  voor  alle  punten  in  het  manifeste  ciliarspier-con- 
tractiegebied  de  relatieve  accommodatie  bepalen  en  de  zoo  gevonden 
relatieve  naaste  en  verste  punten  verbinden. 
Volgens  Hess  is  de  relatieve  accommodatie  bij  elke  convergentie 
even  groot,  zoodat  bij  ieder  normaal  persoon  de  lijnen  der  relatieve 
naaste  en  relatieve  verste  punten  evenwijdig  loopen  aan  de  conver- 
gentielijn van  Donders.  (Zie  tig.  1 : pq.  en  R.S.) 
