764 
Voor  ieder  „punt”  d.w.z.  iedere  meting  van  de  kracht  voor  een 
bepaalde  waarde  van  liet  magnetische  veld  en  een  bepaalde  tempe- 
ratuur werd  de  sterkte  van  den  stroom  in  den  draadklos  bepaald, 
noodig,  om  den  drager  in  een  zekeren  nulstand  te  brengen,  als  het 
magnetische  veld  ,,aan”  en  als  het  ,,af”  was.  Deze  bepalingen  ge- 
schiedden steeds  voor  beide  stroomrichtingen  in  den  klos  en  in  den 
magneet. 
^ 3.  Correcties,  hulpmetingen  en  foutenbronnen. 
a.  Krachten  op  den  leegen  drager.  Het  bleek,  dat  deze  niet  geheel 
te  verwaarloozen  waren  en  met  dalende  temperatuur  toenamen. 
Onderzoek  van  de  verschillende  onderdeelen  leei’de,  dat  vooral  een 
klein  schroefje  onder  aan  den  drager  (bij  T^,)  daarvoor  verantwoor- 
delijk was.  Bevreemdend  is  de  relatief  sterke  toeneming  van  die 
krachten  bij  daling  der  temperatuur  van  20°  K.  tot  14°  K.  Bijv.  bij 
70  amp.  door  den  magneet  is  de  aantrekking  bij 
kamertemperatuur  0,259  gr. 
20°  K.  0,326  „ 
14°  „ 0,350  „ 
Het  is  niet,  wat  men  verwachten  zou  bij  verontreiniging  van  het 
messing  door  ijzer.  Ook  zon  men  bij  een  dergelijk  relatief  zeer  sterk 
aangroeien  in  het  waterstofgebied  vreezen  voor  zeer  groote  krachten 
bij  heiinmtemperatnren.  Toch  zijn  deze  dan  niet  groot,  zooals  blijkt 
daaruit,  dat  er  geen  systematisch  verschil  is  tusschen  de  waarne- 
mingen, waarbij  de  bedoelde  bestanddeelen  van  den  drager  zeker 
nog  onder  en  zeker  op  eenigen  afstand  boven  den  spiegel  van  het 
vloeibare  helium  stonden.*)  Door  omstandigheden  was  het  niet  goed 
meer  mogelijk  deze  krachten,  wier  sterke  aangroeiing  in  het  water- 
stofgebied eerst  achterna  bleek,  bij  heliumtempeiaturen  te  bepalen 
en  in  het  licht  van  de  vorige  opmerking  scheen  dit  ook  niet  volstrekt 
noodzakelijk.  In  het  volgende  zijn  dan  ook  de  correcties  voor  de 
krachten  op  den  leegeii  drager  slechts  voor  de  waterstoftemperaturen 
aangebracht. 
h.  Correctie  voor  ontmagnetisatie.  Deze  kan  bij  de  temperatuur 
van  vloeibaar  helium  aanzienlijke  waarden  bereiken.  In  het  geval 
van  een  bol  van  homogeen  mate'riaal  van  dichtheid  d i)i  een  homo- 
geen veld  is  het  ontmagnetiseerende  veld  — fjr  <?(/.  Bij  onze  proeven 
beantwoordden  de  omstandigheden  niet  geheel  aan  deze  voorwaarden. 
Het  lichaam  bestaat  uit  een  poeder  iji  den  vorm  van  een  cylmdertje 
en  bevindt  zich  in  een  inhomogeen  veld.  Door  Di'.  Brkit  is  van 
1)  Zie  volgende  mededeeling  § 3 noot. 
