765 
deze  correctie  eeo  uitvoerige  studie')  gemaakt.  Volgens  liern  ver- 
krijgt men  een  eerste  benadering  voor  de  ontmagnetisatie,  als  men 
bovenstaande  formule  toepast,  niet  met  de  dichtheid  van  het  poeder, 
maar  met  de  dichtheid  van  het  poedermateriaal.  Deze  correctie  is, 
zoo  noodig,  op  die  manier  aangebracht. 
c.  Topografische  correcties.  - — is  in  eei’ste  benadering  evenredig 
oz 
j met  de  veldsterkte  in  het  midden  van  het  interferrum;  Z/,.  De 
I evenredigheidsfactor  werd  berekend  uit  een  ballistische  topografische 
j calibratie  van  den  magneet  voor  den  aangegeven  poolafstand ’)•  hb.i 
j stroomsterkten  van  10  en  20  amp.  werd  geen  merkbaar  verschil 
! in  de  topografie  geconstateerd  en  werd  gevonden  voor  z = 2.45  cm. 
I dH  . , . 
j (waar  — ongeveer  maximaal  is); 
i 02 
B = 0.815.  ~ = 0.m.H,  . . . (2,3) 
02 
Berekent  men  echter  met  deze  waarden  voor  gadoliniurnsulfaat ') 
de  kracht  F,  als  functie  van  dan  vindt  men  niet,  zooals  men 
op  grond  van  vroegere  metingen  ^)  verwachten  mag,  (afgezien  van 
kleine  correcties  indien  de  formule  van  Langevin  gevolgd  wordt) 
evenredigheid  van  F met  maar  afwijkingen  tot  ca.  207»  <oe. 
Dit  blijkt  uit  tabel  1 en  fig.  4.  Aan  de  waargenomen  waarden  van  F, 
die  in  de  3* *^  kolom  zijn  opgegeven,  wordt  nu  ten  eerste  eene  correctie 
aangebracht  voor  de  demagnetisatie  door  vermenigvuldiging  met 
l-f-f.Tr/,x  waarin  voor  overeenkomstig  het  onder opgemeVkte 
3 genomen  is®)  en  voor  x de  waarde,  die  uit  de  ongecori'igeerde 
metingen  volgt.  Bij  20°.42  K.  is  deze  correctie  1.27o,  bij  13°.98K. 
1.87(i-  Onder  />  is  de  correctie  voor  afwijkingen  volgens  de  formule 
van  rjA>iGEviN*  in  7o  aangegeven.  Met  deze  beide  correcties  is  een 
schijnbare  CuaiE-conslante  C'  = y,T  berekend. 
De  voor  C'  gevonden  waarden  blijken  sterk  afhankelijk  van  de 
1)  G.  Breit,  Amsterdam  Proceedings  25,  p.  293;  Leiden  Comm.  Suppl.  No.46. 
2)  De  calibratie  had  eigenlijk  betrekking  op  een  poolafstand  van  26  mm.,  niet 
26.5  mm.,  welke  laatste  afstand  bij  de  hier  beschreven  proeven  voorkwam. 
De  parameters  van  dit  magnetische  veld  vallen  niet  onder  die,  waarvoor  Forrer 
zoo  vele  en  zoo  belangrijke  gegevens  verstrekt  heeft.  (J.  Forrer,  dissertatie  Zürich, 
1919). 
*)  Het  gadolininmsulfaat,  GdofSOds . SH-^O,  was  afkomstig  van  het  voorraadje, 
indertijd  welwillend  door  Prof.  Urbain  afgestaan.  Twee  buisjes  werden  er  mede 
gevuld,  Gd  I en  Gd  11  bevattende  resp.  0.4735  en  0.4414  gr.  gadoliniumsulfaat. 
*)  H.  Kamerlingh  Onnes  en  E.  Oosterhuis,  Deze  Verslagen,  29  Juni  1912, 
p.  275  § 6,  Leiden  Comm.  N".  129t»  § 6. 
“)  P.  Groth,  Chem.  Krystallographie  II  (1908),  p.  460. 
