768 
opgeiioineii  en  iii  de  • laatste  kolom  het  verscliil  (in  procenten  nit- 
gedriikt)  van  10’ C met  de  gemiddelde  waarde  2,030. 
r werd  bepaald  uit  proeven  over  de  attractie  van  twee  kleine 
Zweedse!)  ijzeren  ellipsoides  '),  die  zoo  goed  mogelijk  op  dezelfde 
plaats  gebracht  werderi  als  de  stotfen  bij  de  eigenlijke  proeven  in- 
namen. Daarbij  werd  gebruik  gemaakt  van  de  metingen  van  Stein- 
HAUs  en  Gümi.ich  ’)  voor  het  verband  tusschen  veldstei'kte  en  mag- 
netisatie, als  verzadiging  bijna  bereikt  is,  de  z.g.  nadeilngswet. 
.y  werd  berekend  volgens  formule  (5).  De  bepaalde  waarden  voor  r 
en  .V  werden  grativsch  vei-etfend  'j. 
De  veideeling  van  het  magnetisme  over  de  poolvlakken  van  den 
groote))  magneet  is  bij  dit  alles  rigide  ondeisteld 
Zoo  weiden  de  in  tabel  II  gegeven  waarden  gevonden. 
(l.  Col  l ecties  voor  diamagnetisme  van  vloeistof  bad  en  van  anion 
konden  geheel  buiten  beschouwing  blijven. 
Wat  de  nmunkeuriglieid  en  de  foutenbronnen  betreft,  zij  er  aller- 
')  Massa’s  30.0  en  32.0  mg.,  lange  as  6.2  mm.,  korte  as  1.1  m.m. 
*)  W.  Stëinhaus  und  E.  Gumlich,  Ber.  d.  Physik  Ges.  17  (1915)  p.  271. 
S)  Daardoor  is  voor  de  opgegeven  r en  s waarden,  rs  niet  precies  = 5. 
b Vgl.  P.  Weiss,  J.  de  Phys.  Mei  1910  en  P.  Weiss  en  H.  Kamerlingh 
Onnes,  loeiden  Comm.  N“.  114,  p 16. 
Natuurlijk  is  deze  onderstelling  niet  geheel  onbedenkelijk,  maar  men  moet  niet 
uit  het  oog  verliezen,  dat  de  resultaten  toegepast  worden  op  gevallen,  waarin  zich 
magnetische  momenten  tusschen  de  polen  bevinden,  geheel  vergelijkbaar  met  die 
van  ijzer  en  vaak  zelfs  veel  grooter! 
