784 
Naar  aanleiding  van  onderzoekingen,  die  door  ons  den  laatsten, 
tijd  betreffende  liet  hjdreeringsproces  van  Bekgius  werden  verricht 
lag  het  voor  de  hand  dit  onderzoek  ook  uit  te  breiden  op  vetten. 
Hebben  wij  bij  het  berginiseeren  van  koolstof  en  waterstof  be- 
vattende producten  alleen  te  maken  met  twee  processen,  het  crackings- 
proces  en  het  hjdreeringsproces,  in  dit  geval  was  de  zaak  nog  iets 
ingewikkelder,  omdat  de  koolwaterstoffen  hier  eerst  nog  uit  vetten 
moeten  ontstaan.  Het  spreekt  wel  van  zelf,  dat  hier  de  eigenlijke 
berginiseeringsproef  vergeleken  moest  worden  met  de  crackingsproef '). 
Werkte  Engler  bij  zijne  distillatieproeven  bij  300°— 400°  en  onder 
lietrekkelijk  geringen  druk,  dit  onderzoek  werd  bij  veel  hoogere 
temperatuur  (450°)  en  zeer  hoogen  druk  uitgevoerd. 
Overigens  was  de  wijze  van  experimenteeren  analoog  aan  die 
door  ons  met  paraffine  als  grondstof  gevolgd’).  Alleen  werd  hierbij 
gebruik  gemaakt  van  een  nieuw  vervaardigd  hoogedriikapparaat 
(zie  tiguur  1)’).  Tevens  werd  hierbij  de  temperatuur  in  den  metalen 
wand  van  de  autoclaaf  gemeten,  waardoor  gedurende  de  proefne- 
mingen werd  vastgesteld,  dat  er  geen  sprake  was  van  eenige  over- 
verhitting der  wanden.  De  inhoud  van  de  autoclaaf  was  ± 1.000  cM*. 
Bij  de  hier  beschreven  proeven  werd  geen  gebruik  gemaakt  van 
den  condensor. 
In  de  tabel  A vindt  men  beide  proeven  vermeld. 
Door  de  proeven  is  aangetoond,  dat  ook  onder  deze  omstandig- 
heden de  vette  olie  voor  een  zeer  groot  percentage  in  minerale  olie 
wordt  omgezet,  evenals  dit  bij  de  Englersche  proeven  hel  geval  is. 
Uit  de  grafische  voorstellingen  fig.  2,  waar  het  verloop  van  druk 
en 'temperatuur  is  aangegeven,  blijkt  wel  hoe  gevoelig  men  met  de 
gebruikte  apparatuur  kan  werken.  Zelfs  zeer  kleine  temperatnur- 
variaties  vindt  men  onmiddellijk  weeispiegeld  in  de  drukkurve. 
Het  drukverloop  bij  het  berginiseeren  is  principieel  verschillend  van 
de  crackingsproef.  De  drukstijging  is  bij  het  berginiseeren  aanzienlijk 
minder  dan  bij  het  cracken. 
Uit  de  gasanaljse  blijkt  verder,  dat  de  zuurstof  der  katoenolie  in 
beide  gevallen  bijna  quantitatief  als  CO,  CO,  en  H,0  wordt  uitge- 
dieven.  Kleinere  hoeveelheden  zuren  (vergelijk  zuurgetal)  en  ketonen 
zullen  in  de  verkregen  olie  nog  aanwezig  kunnen  zijn.  Duidelijk 
')  De  ontleding  bij  de  verhitting  van  katoenolie  in  gesloten  vat  is  in  het  volgende 
steeds  „cracking”  genoemd. 
H.  I.  Waterman  en  J.  N.  J.  Perquin,  Het  hydreeren  van  paraffine  volgens 
Bergius;  Versl.  Kon.  Akad.  v.  Wetensch.,  Amsterdam,  32,  p.  168,  (1923). 
h Bij  de  constructie  van  dit  apparaat  konden  wij  op  de  medewerking  van  Prof. 
J C.  Andriessen  rekenen,  waarvoor  wij  hem  hier  onzen  dank  betuigen. 
