793 
studie  van  het  63  m.m.  lange  embryo  van  Heplanchus  niet  wordeii 
opgelost,  maar  wel  kan  eene  andere  vraag  er  door  worden  beant- 
woord, n.l.  deze  : of  de  tliymns  moet  worden  opgevat  als  eene 
klier  die  hare  oorspronkelijke  uitvoer'bnis  verloren  heeft  en  dus 
enkel  inwendige  afscheiding  overgehonden  hebben  kan.  Zij  zoude 
dan  in  een  dergelijk  geval  verkeeren  als  de  voorste  lob  der  hypo- 
physis  en  de  schildklier,  die  echter  steeds  bij  het  embryo  der 
werveldieren  nog  eene  uitvoerbnis  bezitten,  welke  in  den  loop  der 
ontwikkeling  verloren  gaat. 
Bij  Cyclostomen  en  de  meeste  been vissctieii  snoert  zich  detliyrnns 
niet  van  het  kienwdarmepithelinm  af;  wèl  is  dit  bij  de  overige 
werveldiereti  het  geval.  Eeiie  eigenlijke  uitvoerbuis  vertoont  zich 
echter  in  den  regel  niet.  Men  zonde  haar  bij  de  haaien  kunnen 
verwachten,  maar  FHiTscfiK  (J910)  zegt:  ,,Kiii  rntmen  und  eineii 
Ausführnngsgang  habe  ich  bei  S[)inax  ebensowenig  anffinden  kön- 
nen  wie  Dohrn  bei  seinen  Haitischen”.  Bij  roggen  (Torpedo)  echter 
konden  zij  in  een  zeer  vroeg  stadium  iets  dat  op  eene  uitvoei'bnis 
gelijkt,  waarnemen. 
Bij  eenige  dei'  tot  nog  toe  onderzochte  haaien  snoert  zicli  het 
lichaam  der  thjmus  zonder  steel,  direct  van  het  kieuwdarmepithelinm 
af ; bij  andere  blijft  zij  door  middel  van  een  ,, steel”  nog  een  tijd- 
lang met  dit  epithelium  in  verbinding. 
Deze  steel  mist  de  kenmerken  eener  nitvoerbnis,  want  niet  alleen 
heeft  hij  geen  lumen,  hij  vei'toont  ook  denzelfden  bouw  als  het 
lichaam  der  thymns  en  bestaat  bijna  uitsluitend  uit  de  ronde 
cellen  die  op  lymphocyten  gelijken. 
Bij  ons  embryo  van  Heptanchus  daareidegen  vinden  wij  eene  uit- 
voerbuis in  optinia  forma  voor  elk  der  6 thymusafdeelingen 
(thymomeren)  die  aan  weerskanten  van  het  lichaam  worden  aange- 
troffen, telkens  een  voor  de  2'^  tot  7*^  kieuwspleet.  Wel  zijn  er  8 kien w- 
spleten  aanwezig,  maar  aan  de  eerste  (het  spuitgat)  en  de  laatste 
ontbreekt  de  thymus.  Zij  is  aan  de  2^  en  3«  spleet  het  grootst  en 
heeft  den  vorm  van  een  druiventros.  Aan  de  4^’  spleet  is  de  tros 
kleinei',  aan  de  5*^  nog  geringer  en  aan  de  heeft  de  thymns  niet 
meer  den  vorm  van  een  tros  maar  bestaat  zij  uit  een  enkelen 
acinus,  waarin  het  lumen  van  de  uitvoerbuis  binnendringt. 
Bij  de  7^  spleet  o>itbreekt  zelfs  elke  acinus  aan  de  korte  nit- 
voerbuis. 
Men  ziet  op  de  afgebeelde  doorsnede  de  groote  thymus  der  2® 
kieuwspleet.  Zij  slaat  zich  over  den  top  van  het  eerste  epibranchiale 
heen  en  gaat  dan  over  in  de  vrij  lange  nitvoerbiiis.  Deze  heeft  een 
duidelijk  lumen,  dat  aan  haar  eetie  einde  in  den  top  der  kieuw- 
51* 
