812 
iia  de  uitschakeling  der  vagi,  met  meer  kraclit  samen.  De  meest 
voor  de  hand  liggende  gedachte  is  nn  wel  dat  deze  vergrooting  der 
kracht  (veroorzaakt  wordt  door  een  krachtiger  inner\'atie  van  het 
middenrif  vamut  het  centrale  zenuwstelsel),  in  een  vermeerdering 
der  fretiuentie  der  actiestroomen  zijn  nitdinkking  vinden  zon. 
Deze  verklaring  is  echter  inet  juist.  Allereerst  moet  men  beden- 
ken, dat  het  i'eeds  een  door  Piper  vastgesteld  feit  is,  dat  bij  de 
willekeurig  teweeggebrachte  krachtiger  samentrekking  der  mensche- 
lijke  S|)ieren  de  frequentie  der  actiestroomen  niet  toeneemt,  een  feit 
dat  ook  Dusseh  de  Bahenne  in  daarop  gerichte  proefnemingen  aan 
zijn  eigen  brachioradialis  kon  vaststellen.  Tegen  dit  gegeven  kan 
men  echter  aan  voeren,  dat  zooal  het  voor  de  willekeurige  samen- 
trekking der  menschelijke  spieren  moge  gelden,  dit  nog  geenszins 
bewijst,  dat  het  ook  geldig  zou  zijn  voor  het  middenrif  van  de  kat 
en  het  konijn.  Maai’  er  zijn  bovendien  dii’ecte  proefondervindelijke 
gegevens,  die  de  bovenvermelde  verklaring  van  het  door  ons  vast- 
gestelde feit  doen  verwerpen. 
Wanneer  men  n.l.  de  inademing  verdiept  en  versterkt  door  het 
proefdiei'  een  koolzuur-rijke  lucht  te  laten  inademen  of  door  de  trachea 
van  het  dier  gedurende  eenige  oogenblikken  dicht  te  drukken,  dan 
blijkt,  dat  de  daardoor  verooi'zaakte  versterking  der  inademing,  wat 
de  electrische  vei'schijnselen  van  het  middenrif  beti-eft,  slechts  zijn 
uitdrukking  vindt  in  een  vergrooting  der  amplitude  van  de  actie- 
sti’oomen,  niet  echter  in  een  vermeerdering  der  frequentie.  In  meer- 
dere proeven  werd  dit  telkens  weer  vastgesteld  ; slechts  in  één 
geval  vonden  wij  ook  tijdens  het  inademen  van  een  CO, -rijke 
atmosfeer  een  vergrooting  van  liet  aantal  dei'  actiestroomen,  van 
dezelfde  orde  als  na  dubbelzijdige  uitschakeling  der  vagi.  Of  hiervoor 
het  feit  aans[irakelijk  te  stellen  is,  dat  bij  dit  proefdier  reeds  een 
plaatselijke  aethernarcose  der  vagi  was  voorafgegaan  en  daardoor 
die  zenuwen  functioneel  beschadigd  waren,  willen  wij  in  het  midden 
laten.  Bij  onze  overige  proefdieren,  waar  de  verdieping  der  inade- 
ming door  CO^  steeds  voorafging  aan  <len  anderen  ingreep,  de 
uitschakeling  der  beide  vagi,  hebben  wij  nooit  een  vermeerdering 
der  actiestroomen  kunnen  waarnemen.  Op  grond  dezer  proefonder- 
vindelijke gegevens  meenen  wij  de  liovenvermelde  verklaring  te 
kunnen  verwerpeji. 
Slechts  één  tegenwer|)ing  moet  nog  ouder  de  oogen  gezien  worden. 
Door  de  uitschakeling  der  vagi  treedt  nl.  ook  op  een  versnelling 
van  den  hartslag.  Bij  onze  manier  van  afleiding  der  actiestroomen 
van  het  middenrif  nu,  krijgt  men  meestal,  ook  ondanks  het  onder- 
schuiven van  het  celluloidplaatje,  tenminste  bij  de  kat,  tusschen  de 
