Meteorologie.  — S.  W.  Visser;  „Een  niet  rakende  iv.fraJateraïe  boog" . 
(Aangeboden  door  de  Heeren  E.  van  Eveedingen  en  J.  P.  van  dee  Stok). 
Den  24'"'’  Juni  1923  zag  ik  op  de  Sterrewaciit  Ie  Lembang  een 
fraaien  halo,  waarvan  ik  in  het  volgende  een  beschrijving  zal  geven. 
Reeds  in  den  vroegen  morgeji  was  rechts  vat)  de  zon  een  bijzon 
zichtbaar.  Directe  metingen  van  den  afsland  waren  onmogelijk,  om- 
dat de  zon  zelve  achter  zware  wolken  schuil  ging.  Omstreeks  twaalf 
j uur  verscheen  een  bijzonder  heldere  benedenraakboog,  dienaeenige 
' minuten  zoo  fel  van  licht  werd,  dat  hij  nu  en  dan  door  de  lage 
bewolking  heen  zichtbaar  bleef.  Weldra  breidde  deze  boog  zich  uit 
en  vormde  een  volledigen  omgeschreven  halo,  waarbinnen  een  zwakke 
gewone  kring  mede  zichtbaar  werd.  Ik  slaagde  er  in  tusschen  12" 
l?"’  en  12"  49"^  een  26tal  metingen  op  beide  kringen  te  verrichten 
met  behulp  van  dett  op  de  slerrewacht  speciaal  voor  halowaarne- 
mingen  opgestelden  wolken-theodoliet.  Op  deze  metingen  kom  ik 
straks  terug.  Ondertusschen  speurde  ik  scherp  naar  andere  halo’s, 
j Eerst  na  12"  49"’  werd  mijn  moeite  beloond  door  de  verschijning 
I van  een  lichte  vlek  links  beneden  de  zon,  in  de  buurt,  waar  de 
* groote  kring  zou  moeten  staan.  Deze  vlek  werd  weldra  lichter  en 
j ontwikkelde  zich  tot  een  kort,  schuingesteld  boogje.  Kleuren  (rood 
j en  groen)  konden  worden  gezien.  Aan  den  anderen  kant  van  de 
zon  was  niets  te  zien,  omdat  hier  de  curaiilusbewolking  rondom  den 
j Tangkoeban  Prahoe  het  uitzicht  op  de  cirruslaag  benam.  Ik  vestigde 
j nu  mijn  volle  aandacht  op  dezen  boog  en  verkreeg  tot  1"  4’"  twaalf 
1 metingen.  Enkele  malen  beletten  wolken  de  waarneming.  Bovendien 
I werden  tusschen  12“  16"’  en  1“  2"’  veertien  controlemetingen  op  de 
zon  verricht.  Te  1"  4"’  was  de  lage  bewolking  zoo  toegenomen,  dat 
de  metingen  gestaakt  moesten  worden,  ’s  Avonds  te  half  acht  bleek 
de  Ci-St  nog  steeds  aanwezig  te  zijn;  er  stond  een  heldere  kring 
ont  de  maan,  evenwel  zonder  bijzonderheden.  ' 
Dezelfde  halo’s  werden  door  de  Heeren  Voute  en  Rijken  Rapp 
gezien  op  hun  treinreis  tusschen  Tjimahi  en  Bandoeng.  Zij  zagen 
evenwel  het  boogje  niet  links  (westelijk)  van  de  zon,  maar  rechts 
(oostelijk).  Hoewel  de  lucht  aan  de  linkerzijde  een  even  egaal  cirrus- 
dek vertoonde  als  rechts,  was  daar  niets  te  zien.  Volgens  Rijken 
54* 
