847 
(IV) 
veld : 
= K,x  + 7„  (V* 
ix  - V! 
^ V)  f 7, 
^fx  ■ 
-(v;. 
Sx  Vl  S^) 
- 
1 V,  7 
fdSx 
dSA 
. + ^ 
' ) 
ix  — 
{IV)  volgt 
voor 
den  1 
livektor 
77,;  van  het 
electi 
■omagnetisehe 
fVix 
dSf,. 
F\aX  = 
= Vfl 
l^d;r.“ 
dx) 
)• 
Wij  keeren  ini  (enig  to(  de  tweede  uit  liet  variatiebeginsel  voort- 
gekomeii  vergelijking  (11).  In  verband  niet  (13),  (14)  en  (17)  voert 
deze  vergelijking  lot 
(26) 
i'>  — 0. 
Daar  /'•'  het  karakter  van  een  stroonivektor  lieef’l,  mogen  wij  dus 
het  alterneerende  deel  van  niet  varieeren,  wil  de  stroonivektor 
niet  uit  de  formules  verdwijnen.  Over  gebieden,  waar  alleen  een 
elektromagnetisch  veld  is  en  geen  stroom,  blijft  het  variatiebeginsel 
onbeperkt  geldig. 
De  verkregen  uitdrukkingen  {IV)  en  (25)  verschillen  met  die  van 
Einstein  alleen  door  het  optreden  van  de  termen  met  S,,  er  is  dns 
een  electromagnetisch  vehl  mogelijk  ook  waar  de  stroonivektor  U 
verdwijnt,  en  de  vector  S\  vervult  daar  de  rol  van  potentiaal vektor. 
Verder  kunnen  de  volgende  belangrijke  punten  opgemerkt  worden. 
1.  In  de  veldvergelijkingen  [IV)  draagt  niet  bij  lot  het  sym- 
metrische deel  van 
2.  Bij  afwezigheid  van  stroom  is  de  overbrenging  blijkens  (///) 
konform,  daar  de  fundamentaal tensor  bij  een  pseudoparallele  ver- 
plaatsing  over  dx"  verandert  met  — 2(/a;“  *§«</'“. 
3.  Bij  afwezigheid  van  stroom  en  potentiaal  gaat  (23)  als  bij 
Einstein  over  in  de  gewone  vergelijking  van  het  gravitatieveld. 
3.  De  potentiaalvektor  Sx- 
Het  is  opmerkelijk,  dat  de  potentiaalvektor  Sx  hier  als  een  vaste 
grootheid  0[)treedt,  en  niet  zooals  men  verwachten  en  wenschen  zou 
als  een  vector,  die  slechts  op  een  willekeurigen  gradientvektor  na 
bepaald  is.  Ook  dit  bezwaar  kan  worden  opgeheven,  zij  het  dan 
55 
Verslagen  der  Afdeeling  Natuurk.  Dl.  XXXll.  A“.  1923. 
