85.1 
parenchj'iii  zottder  iiitercelhilairen.  Als  idioblasleii  komen  iets  groolei-e, 
met  zwarten  inhoud  gevnlde  cellen  voor,  terwijl  in  de  holte,  ontslaan 
door  het  te  niet  gaan  van  dit  weefsel,  zwarte  pigmentstukken,  int 
deze  cellen  afkomstig,  verspreid  liggen. 
Met  het  xyleera  van  den  vaatbnndel  is  het  omliggende  weefsel 
op  vele  plaatsen  bewaard  gebleven;  dit  blijkt  te  bestaan  nit  dnn- 
wandige  elementen  met  nauw  Inmen,  zonder  intercellnlairen,  en 
meestal  moeilijk  te  onderscheiden  ; bij  den  vaatbnndel,  ontstaan  nit 
de  versmelting  van  de  bundels  van  de  pinnae  even  voor  zijn  ver- 
smelting met  den  bnndel  der  rhachis,  is  het  overeenkomstig  weefsel 
duidelijker  op  sommige  plaatsen;  de  binnenste  elementen  blijken 
daar  iets  wijder  te  zijn  dan  de  buitenste;  dit  weefsel  zal  ongetwij- 
feld het  phloeem  zijn.  Naar  buiten  wordt  het  omsloten  dooi’  een 
dubbele  rij  van  tangentiaal  gerekte  cellen  -.  de  endodermis. 
Het  xyleem  van  den  vaatbnndel  der  rhachis  en  der  pinnae  levert 
de  meest  karakteristieke  kenmerken  op.  De  structuur  staat  in  nauw 
verband  met  de  symmetrie  «der  rhachis  en  hare  aanhangselen. 
De  pirmae  staan  in  paren,  die  alterneeren  ; hun  stand  ten  o[tzichte 
van  de  rhachis  is  als  van  een  blad  aan  een  rechtopstaanden  stengel ; 
I de  bovenzijde  is  naar  den  stengel  gekeerd,  het  geheel  is  tweezijdig 
! symmetrisch  ten  opzichte  van  een  vlak,  gaande  door  de  as  van  de 
! rhachis  en  tusschen  de  beide  pinnae  van  eeii  paar.  Daar  de  pinnae 
I alterneeren,  is  de  stinctunr  aan  de  eene  zijde  van  den  vaatbnndel 
I der  rhachis  gelijk  aan  die  van  de  andere  zijde  op  een  iets  lager  of 
I hooger  niveau;  door  vergelijking  der  overeenkomstige  nivean’s  blijkt 
j dat  de  paren  pinnae  nie!  geheel  en  al  alterneerden,  maar  elkaar 
j iets  waren  genaderd,  zooals  ook  bij  de  lagere  pinnae  der  recente 
I Varens  meestal  het  geval  is. 
1 In  coupe  142  zijn  aan  de  eene  zijde  de  vaatbnndeltjes  der  pinnae 
(pinna-bundels)  duidelijk  zichtbaar,  waar  ze  zich  in  de  schors  be- 
vinden, halverwege  tusschen  den  bundel  der  rhachis  en  de  oppervlakte. 
Ze  zijn  i'ond  en  door  een  endodermis  van  het  omringende  sclerotische 
schorsweefsel  afgescheiden.  Het  xyleem  is  door  nauwlumig,  dun- 
wandig  weefsel  omgeven.  Het  xyleem  zelve  is  ongeveer  rond,  met 
de  nauwere  elementen  (protoxyleem)  aan  de  binnenzijde,  de  buitenste 
rij  tracheiden  was  blijkbaar  nog  inet  geheel  verhout. 
Naar  beneden  vervolgd,  vereenigen  deze  beide  pinna-bundels  zich 
en  vormen  een  in  de  tangentiale  richting  gerekten  niervormigen  bundel, 
aan  de  binnenzijde  voorzien  van  twee  protoxyleemstrengen  (de  pinna- 
bar).  Deze  bundel  is  in  alle  coupes  in  verschillende  stadia  zichtbaar. 
Naar  beneden  wordt  hij  iets  vlakker,  nadert  den  bundel  der  rhachis, 
terwijl  de  endodermis  erbij  aansluit.  De  vaatbnndel  der  rhachis  is 
