862 
electroneiibotsingen  nog'  eens  te  onderzoeken  met  beliulp  van  een 
opstelling,  waarbij  foutenbronnen  zooveel  mogelijk  vermeden  zijn. 
De  gebezigde  methode  was  in  beginsel  dezelfde  als  bij  onder- 
zoekingen op  dit  gebied  veelal  wordt  toegepast.  De  door  een  gloei- 
kafhode  uitgezonden  electronen  worden  door  een  electrisch  veld 
versneld  en  komen  door  een  metalen  gaasje  in  een  veldvrije  ruimte, 
waaiin  zij  tegen  de  atomen  van  het  gas  of  de  metaaldamp  botsen  ; 
dan  wordt  nagegaan  hoe  het  spectrum  van  het  tengevolge  van  de 
botsingen  uitgezonden  licht  afhangt  van  de  spanning,  welke  de 
electronen  hun  versnelling  geeft.  Een  eerste  vereischte  is,  dat  de 
electronen  zooveel  mogelijk  alle  dezelfde  snelheid  hebben.  Daar  n.l. 
de  aanslagspanningen  voor  de  verschillende  lijjien  dikwijls  slechts 
enkele  tiende  deelen  van  een  Volt  verschillen,  is  reeds  een  betrekkelijk 
kleine  ongelijkmatigheid  in  de  snelheid  voldoende  om  het  bepalen 
er  van  onmogelijk  te  maken.  Foutenbi-onnen  die  in  dit  opzicht 
schadelijk  kuntien  werkeji  zijn;  1.  Potentiaalverschillen  tusschen 
verschillende  punten  der  electronenbron  (spanningsafval  in  den 
gloeidraad).  2.  Wijd  rooster  in  plaats  van  fijn  gaasje.  3.  Storing 
door  rnimteladingen  in  de  observatiernimle  ten  gevolge  van  het  .ge- 
_ brnik  van  te  groote  stroomdichtheden.  4.  De  mogelijkheid  dat  de 
zuivere  electronenontlading  overgaat  in  een  boogontlading,  waartoe 
voornamelijk  bij  spanningen  in  de  nabijheid  van  de  ionisatiespanniiig 
neiging  bestaat.  Deze  foutenbronnen  zijn  niet  onafhankelijk  van 
elkaar.  Zoo  wordt  bij\'.  de  overgang  in  een  boogontlading  in  de 
hand  gewerkt  door  het  gebruik  van  een  wijd  rooster,  terwijl  aan 
den  anderen  kant  door  het  optreden  van  de  boogontlading  de  fout 
ten  gevolge  van  te  groote  spanningsafval  in  den  gloeidraad  gedeeltelijk 
wordt  opgeheven,  daar  zulk  een  laagspanningsboog  steeds  op  een 
bepaald  punt  van  den  gloeidi'aad  gaat  staan.  Neemt  men  het  spec- 
trum van  een  laagspanningsboog  waar,  dan  vindt  men,  dat  men 
daarin  onder  gunstige  omstandigheden  met  eleclronensnelheden  te 
maken  heeft,  die  onderling  vrijwel  gelijk 
zijn;  toch  zijn  deze  blijkbaar  nog  niet 
voldoende  gelijk  om  de  kleine  velschillen 
3 in  de  aanslagspanningen  der  hoogere 
termen  in  de  reeksen  te  doen  uitkomen. 
2 
Om  deze  fouten  zooveel  mogelijk  te 
^ vermijden  werd  een  0[)stelling  gebruikt, 
-o  zooals  in  tig.  1 is  voorgesteld.  De  gloei- 
kathode  K,  een  dun  [ilatinabandje  van 
6 mm.  breedte,  dat  op  den  bovenkant  met  een  plek  bariumoxjd 
is  voorzien,  staat  voor  een  gaasje  N,  op  een  afstand  van  ongeveer 
Pig.  1. 
