867 
krijgen,  men  in  helium  met  nog  kleinere  stroomdichtheden  moet 
werken  dan  b.v.  in  neon.  Het  is  niet  onmogelijk  dat  hier  de  vorming 
van  metastabiele  helinmatomen  nog  een  rol  speelt.  Bij  voldoende 
kleine  stroomdichtheden  kan  men  ook  in  helium  de  verschillende 
lijnen  achtereenvolgens  te  voorschijn  doen  komen,  overeenkomende 
met  de  volgorde  hnnner  aanslagspanningen.  Ook  hier  beslaat  dns, 
zooals  uit  de  spectrogrammen  blijkt,  zeer  goede  overeenstemming 
met  de  volgens  Bohr  berekende  waarden. 
In  neon  werd  gewerkt  met  drukken  tnssclien  ü.5  en  I mm. 
Figuur  4 geeft  een  reeks  van  opnemingen,  die  de  ontwikkeling  van 
de  groep  der  roode  neonlijtien  bij  toenemende  snelheid  der  botsende 
20,0  VOLT 
19,6  VOLT 
19,2  VOLT 
1 18,9  VOLT 
Hè 
18,7  VOLT 
Fig.  4. 
electronen  weergeven.  Deze  opnemingen  zijn  gemaakt  bij  aanwezigheid 
van  een  druppel  kwik  in  de  buis,  maar  het  verschijnsel  is  zonder 
kwik  geheel  hetzelfde.  Bijzondere  aandacht  verdient  hier  ’t  gedrag 
der  gele  tieonlijn  5852,  die  onder  normale  omstandigheden  verrew  eg 
de  sterkste  lijn  van  het  neonspectrum  is.  Deze  lijn  moet  volgens 
het  schema  der  reeksen,  zooals  Paschen  'j  die  voor  neon  opgeeft. 
h F.  Paschen,  Anu.  d.  Phys.  60,  405,  1919. 
