912 
gaan  op  welke  plaats  liet  voedsel  verteerd  wordt.  Slechts  bij 
abdita  (Eli.  & Sol.)  heb  ik  kunnen  waarnenieii,  dat  de  niaaginhond, 
een  slijininassa  met  vele  halfverteerde  zooxanthellae  en  platiclon- 
organisrnen,  o.  a.  een  aantal  Copepoden,  alleen  op  de  mesen leriaal- 
filamenten  te  vinden  was.  Vooral  bij  kolonies  van  deze  soort,  die 
langer  dan  een  dag  bewaard  waren  en  waarvan  zich  de  mond  der 
polypen  gedurende  den  nacht  gelieel  geopend  had,  waren  deze 
slijmpropjes,  die  onderling  niet  met  elkaar  in  verbinding  stonden, 
duidelijk  zichtbaar.  Waarschijnlijk  vervullen  daarom  de  mesenteriaal- 
filamenten  bij  Faoites  een  belangrijke  rol  bij  de  vertering  van  het 
voedsel,  evenals  dit  door  Carpenter  (1910)  bij  IsophylUa  aan- 
getoond is. 
De  zooxanthellae  in  den  maaginhoud  van  de  rifkoralen  zijn  waar- 
schijnlijk in  den  regel  door  deri  mond  van  de  polj'p  opgenomen. 
Hiervoor  pleiten  de  volgende  twee  waarnemingen  : i“.  In  de  slijm- 
laag,  die  bij  Fungia  aan  de  orale  oppervlakte  afgescheiden  wordt, 
zijn  steeds  vele  zooxanthellae  te  vinden,  die  later  met  de  slijmlaag 
en  de  organismen  van  vreemden  oorsprong  in  den  mond  opgenomen 
worden.  Ook  wanneer  deze  slijmlaag  pas  gevormd  is,  zijn  er  reeds 
zooxanthellae  in  aanwezig.  2".  Bij  Seriatopora  ziet  men  onder  het 
microscoop  geregeld,  dat  zich  langs  de  takken  van  de  kolonie  enkele 
vrije  zooxanthellae  voortbewegen  over  het  ectoderrn,  die  tenslotte 
in  den  mond  van  de  poljp  opgenomen  worden.  In  de  gastrale  holte 
bevindt  zich  hier  een  slijmpropje,  dat  dikwijls  in  de  holte  rond- 
draait en  waarin  de  zooxanthellae  goed  te  ondeischeiden  zijn. 
Er  bestaan  nn  natuurlijk  theoretisch  nog  twee  mogelijkheden:  5f 
de  zooxanthellae  in  het  coelenteron  zijn  afkomstig  uit  de  entoderrn- 
cellen  van  de  polyp  zelf,  5f  zij  zijn  van  buiten  uit  het  zeewater 
opgenomen.  Nu  vindt  men  in  het  coelentei’on  van  Dendropkyllia 
coccinea,  een  soort,  die  geen  zooxanthellae  in  het  entoderm  herbergt, 
slechts  hoogst  zelden  een  enkele  zooxanthella,  ook  in  die  polypen, 
die  in  de  nabijheid  van  een  aantal  kolonies  van  rifkoralen  leven. 
Wanneer  nu  deze  laatste  de  zooxanthellae,  die  een  voornaam  deel 
van  hun  voedsel  uitmaken,  uit  het  zeewater  opgenomen  hadden 
dan  zou  men  deze  organismen  toch  ook  geregeld  in  de  voedselresten 
van  Dendrophyllia  moeten  vinden.  Nu  dit  niet  het  geval  is,  wijst 
dit  er  wel  0[),  dat  de  zooxanihellae  in  de  gastrale  holte  van  de 
rifkoralen  oorspronkelijk  uit  hun  eigen  weefsels  afkomstig  zijn. 
De  infectie  der  jonge  larven  met  zooxanthellae  heeft  plaats  in 
het  moederdier.  Durrdkn  (1902)  toonde  reeds  aan,  dat  de  vrijko- 
mende planniae  vele  gele  cellen  herl)ergen  en  ik  heb  ditzelfde  ver- 
schijnsel waargenomen  in  de  uitzwermende  planulae  van  Fungia 
