915 
Het  is  nu  zeer  verleidelijk  om  de  conclusie  te  trekken,  dat  de 
groengele  lichaampjes  bij  Dendroj)hyllia  dezelfde  rol  vervullen  als 
de  zooxantliellae  bij  de  rifkoralen.  Een  steun  voor  deze  hypothese 
vindt  men  in  het  onderzoek  van  Mac  Münn  ’),  die  langs  spectro- 
scopisclien  weg  aan  toonde,  dat  in  twee  soorten  van  Dendrophyllia 
(D.  niyrescens  en  Z).  loilleyi)  een  chlorophylloid  pigment  voorkomt. 
De  groengele  kleur  van  de  bewuste  lichaampjes  maakt  het  waar- 
schijnlijk, dat  het  chlorophy Iloide  pigment  hierin  gelocaliseerd  is. 
Ook  het  feit,  dat  deze  groengele  lichaampjes  geregeld  in  het  voedsel 
voorkomen,  wijst  op  een  analogie  met  de  zooxantliellae  der  rif  koralen. 
Over  den  aard  van  de  groengele  lichaampjes  bestaan  nu  nog 
twee  mogelijkheden : öf  het  zijn  elementen  van  de  weefsels  der 
koraaldieren  zelf  en  in  dit  geval  zouden  wij  hier  een  dierlijk  chloro- 
phyll  aantreffen,  öf  het  zijn  zelfstandige  organismen,  die  met  de 
koralen  samenleven.  In  het  laatste  geval  zouden  echter  de  organismen 
(algen)  sterk  gereduceerd  zijn.  ’)  Tegen  de  mogelijkheid,  dat  de 
groengele  lichaampjes  door  de  koraal[)olypen  zelf  gevormd  zouden 
worden,  pleit  dat  in  alle  gevallen,  waar  vroeger  dierlijk  clilorophyll 
vermeld  is,  later  aangetoond  is  dat  dit  steeds  van  vreemden  oorsprong 
was.  Voorloopig  echter  heb  ik  niet  voldoende  gegevens  om  dit  vraag- 
stuk tot  een  oplossing  te  brengen. 
In  de  weefsels  van  een  kleine  Balanophyllia,  die  men  aan  den 
onderkant  van  groote  kolonies  van  rifkoralen  in  de  Java  Zee  ge- 
regeld aantreft,  komen  dezelfde  groengele  lichaampjes  in  groot  aantal 
voor.  Voedselresten  heb  ik  in  deze  koralen  niet  kunnen  vinden. 
Bij  de  geslachten  der  Madreporaria,  waarvan  de  soorten  alleen 
in  dieper  water  voorkomen,  bevatten  de  weefsels  geen  zooxantliellae.’) 
Van  de  voeding  van  deze  koralen  is  nog  weinig  bekend.  Gravier  ^) 
vond  in  de  gastrale  holte  van  Stephanotrochus  diadema  resten  van 
een  Crustacee,  fragmenten  van  armen  van  Ophiuren  en  zand  met 
1)  G.  A.  Mac  Munn,  On  the  Pigments  of  Gertain  Gorals.  Fauna  and  Geogr.  of 
the  Mald.  and  Lacc.  Arch.  Vol.  I,  Part.  II,  1902. 
*)  Er  zijn  gevallen  bekend,  dat  algen,  die  in  symbiose  met  dieren  leven,  geheel 
hun  karakter  van  zelfstandige  individuen  kunnen  verliezen  en  niet  meer  in  staat 
zijn  buiten  het  dier  te  leven  (cf.  F.  Keeble  and  F.  W.  Gamble,  The  Origin  and 
Nature  of  the  Green  Geils  ol  Gonvoluta  roscoffensis.  Quart.  Journ.  Mier.  Sci.  Vol. 
LI,  1907). 
De  .zooxanthellae”,  die  volgens  Bourne  (Report  on  the  Solitary  Gorals  col- 
lected  by  Prof.  Herdman  in  Geylon.  Rep.  Pearl  Oyster  Fisheries,  1905)  bij  Hete- 
rocyathus  en  Heteropsammia  voorkomen,  zijn  cellen  van  geheel  anderen  aard, 
behoorende  tot  het  weefsel  van  de  polypen  zelf. 
*)  Gh.  Gravier,  Madréporaires  provenant  des  Campagnes  des  Yachts  Princesse- 
Alice  et  Hirondelle  II.  Résult.  Gamp.  Scient.  Fase.  LV,  Monaco  1920. 
