918 
Later  heeft  Parkin')  ’t  onderwerp  bestudeerd  bij  ’t  sneeuwklokje, 
waar  de  toestand  in  zoverre  eenvoudiger  is,  dat  zetmeel  en  maltose 
hier  prakties  gesproken  ontbreken,  wat  bij  de  andere  objekten  niet 
’t  geval  was.  Daardoor  vallen  voor  een  groot  deel  de  bezwaren  weg, 
die  A.  J.  Kluyver’J  tegen  de  dooi"  Brown  en  Morris  gebruikte 
methode  met  recht  te  berde  gebracht  heeft. 
Bij  nauwlettende  beschouwing  van  hun  publikatie  zijn  trouwens 
naar  mijn  mening  aan  de  uitkomsten  der  analjses  volstrekt  niet 
die  overtuigende  bewijsgronden  te  ontlenen  voor  hun  mening,  dat 
sacliarose  ’t  primair  produkt  zou  zijn. 
Parkin  komt  tot  deze  konklusie  vooral  op  grond  van  zijn  waar- 
neming, dat  gaande  van  de  top  naar  de  basis  van  ’t  sneeuwklokjes- 
blad,  het  totaal  aan  oplosbare  koolhydraten  toeneemt,  maar  tegelijk 
de  sacharose  in  verhouding  tot  de  monosen  afneemt.  De  laatste 
zouden  dan  als  transportstof  dienen  voor  ’t  vervoer  naar  de  bol. 
Ook  vindt  Parkin  dat  ’t  gehalte  aan  monosen  vrijwel  konstant  blijft, 
de  sacharose  daarentegen  overdag  bij  assimilatie  toeneemt,  daaren- 
tegen ’s  nachts  afneemt.  Wordt  overdag  de  afvoer  uit  ’t  blad  belem- 
merd, dan  is  die  sacharose-toeneming  nog  sterker. 
De  beide  laatste  waarnemingen  kunnen  echter  ook  ’t  gevolg  daar- 
van zijn,  dat  de  primair  gevormde  monosen,  zodra  een  zeker 
kwantum  voorhanden  is,  in  sacliarose  worden  omgezet  en  wat  het 
verschil  in  gehalte  van  boven-  en  onderhelft  van  ’t  groene  blad 
aangaat,  daar  heeft  een  vergelijking  der  absolute  waarden  veel  meer 
betekenis,  dan  die  der  relatieve  waarden.  Berekent  men  de  eerste 
uit  Parkin’s  gegevens,  dan  blijkt  naar  de  basis  toe  wel  een  sterke 
toeneming  der  monosen,  maar  is  ei"  wat  de  sacharose  betreft  nu 
eens  afneming,  dan  toeneming. 
M.i.  dient  dus  dit  objekt  opnieuw  onderzocht,  te  meer  daar 
Campbell’s*)  onderzoek  bij  de  beetwortel  volkomen  Parkin’s  opvatting, 
dat  sacharose  ’t  primaire  produkt  zou  zijn,  tegenspreekt.  Campbell 
toont  door  een  serie  van  analyses  van  telkens  om  de  twee  uur 
verzamelde  blaren  aan,  dat  zodra  de  assimilatie  begint,  eerst  de 
monosen  gaan  toenemen,  later  de  sacliarose,  eindelik  ’t  zetmeel. 
De  maltose  neemt  ’s  nachts  toe  en  wordt  daarom  algemeen  als 
splitsingsprodukt  van  ’t  zetmeel  beschouwd. 
Wat  ’t  primair  produkt  is,  moet  dus  nog  als  een  onuitgemaakte 
kwestie  beschouwd  worden. 
')  Parkin,  Biochem.  Journal  1911. 
A.  J.  Kluyver,  Diss.  Tech.  Hoogeschool  1914. 
Campbell,  Journ.  f.  agricultural  Science  1911/12. 
