919 
Vroeger  meende  men,  dat  in  nagenoeg  iedere  plant  glnkose  woidt 
aangetrofFen,  sacharose  sleclits  in  zeer  enkele,  maar  al  mag  ’t  eerste 
juist  zijn,  ’t  laatste  is  zeker  onjuist,  zoals  later  blijken  zal.  Hieraan 
kan  men  dus  geen  argumenten  ontlenen,  eerder  nog  aan  de  logiese 
gedaehtengang,  dat  de  eenvoudiger  monosen  eerder  ’t  primaire  produkt 
zullen  zijn  dan  sacharose. 
De  mogelikheid  is  ook  volstrekt  niet  buitengesloten,  dat  niet  alle 
planten  zich  op  dezelfde  manier  gedragen,  evenzo  goed  als  de  ene 
plant  zijn  koolhydraten  ophoopt  in  de  vorm  van  suikers,  de  andere 
in  die  van  inuline,  de  meerderheid  in  die  van  zetmeel,  zou  ook 
’t  primaire  produkt  verschillend  kunnen  zijn. 
Het  schijnt  mij  toe,  dat  de  vergelijking  der  koolhydraten  van 
groene  en  bonte ')  blaren  of  bladdelen  bij  eenzelfde  exemplaar  in 
deze  enig  licht  zou  kunnen  brengen. 
In  de  bladgroen  vrije  delen  kunnen  de  aanwezige  koolhydraten 
wel  de  rol  vervullen  van  transportstof  of  reservestof,  maar  nooit 
die  van  primair  assimilatieprodukt.  Bekend  is  ’t,  dat  zetmeel  in  de 
chlorofylvrije  delen  der  bonte  blaren  ontbreekt,  de  Jodiumproef 
van  Sachs  wijst  volkomen  scherp  de  grens  van  ’tal  of  niet  blad- 
groenhoudend  weefsel  aan.  De  enige  uitzondering  zijn  de  gevallen, 
waar  de  bonte  blaren  in  tegenstelling  met  de  gewone  regel  ook 
chlorofylvrije  stomata  bezitten,  dan  hebben  de  laatste  door  hun 
amyloplasten  toch  zetmeel  gevormd. 
De  vraag  of  er  nu  ook  een  verschil  bestaat  tussen  de  oplosbare 
koolhydraten  der  groene  en  bonte  delen  der  blaren,  of  tussen  de 
groene  en  bonte  loten  van  één  plant  is  echter  voor  zover  mij  bekend 
nog  niet  onder  de  ogen  gezien. 
Nu  bestaat  zeer  zeker  de  mogelikheid,  dat  eenzelfde  suiker  meer 
funkties  vervult:  in  de  groene  delen  ’t  primaire  assimilatieprodukt 
is,  in  de  bonte  delen  reservestof  of  transpoidstof  is,  of  wel  dient 
tot  verkrijgen  van  de  noodzakelike  osrnotiese  druk.  Wij  behoeven 
dus  geen  verschillen  tussen  de  suikers  der  bonte  en  groene  delen  te 
vinden,  maar  indien  wij  ze  vinden,  dan  opent  zich  de  mogelikheid 
tot  ’t  trekken  van  konklusies. 
Brown  en  Morris  (l.c.)  meenden  te  mogen  zeggen,  dat  glukose 
meer  in  ’t  biezonder  gebruikt  wordt  als  ademhalingsrnateriaal,  terwijl 
fruktose  volgens  Lindet”)  zou  dienen  tot  opbouw  van  de  weefsels. 
Parkin  en  Colin* *)  kwamen  tot  dezelfde  gevolgtrekking  als  Brown 
b Met  bont  is  voortaan  bedoeld  de  chlorofylvrije  delen. 
b Kümmler,  Jahrb.  f.  Wiss.  Bot.  1922. 
*)  Lindet,  Bullet.  Assoc.  Ghem.  Sucr.  T.  28,  1909. 
b CoLiN,  Gompt.  Rendus.  T.  168,  1919. 
60 
V^erslagen  der  Afdeeling  Natunrk  Dl  XXXIl.  A'’.  1923. 
