924 
van  beide  suikers  in  plantenextrakten  voorbanden  is,  maar  de  kritiek 
heeft  van  die  methode  weinig  overgelaten  ‘). 
Ook  de  mikrocliemiese  methode  van  Grafk ter  onderscheiding 
der  snikersoorten  verdient  blijkens  ’t  onderzoek  van  Ruhland*)  geen 
vertrouwen. 
Men  kan  makrochemies  in  ’t  extiakt  op  frnktose  reageren,  ’t  zij 
met  de  leaktie  van  Seliwanoff  (verwarmen  der  oplossing  met 
resorcijie  en  zoutzuur),  ’t  zij  volgens  Tollens  met  HCl  en  nafto- 
resorcine,  maar  ook  sacharose  geeft  deze  reakties, 
Brown  en  Morris  l.c.  later  ook  Parkin,  kwamen  tot  de  konklusie, 
dat  fruktose  ’t  hoofddeel  der  monosen  vormde,  en  uitgaande  van  hun 
standpunt,  dat  sacharose  ’t  primair  produkt  was,  meenden  zij  te 
kunnen  zeggen,  dat  de  fruktose  naast  glukose  door  de  inversie  ont- 
staan, minder  snel  in  de  stofwisseling  werd  gebruikt  en  daarom 
meer  overbleef. 
Van  ons  standpunt,  dat  de  vorming  der  monosen  primair  is,  is 
deze  i'edenei'ing  niet  noodzakelik.  Dat  in  de  e)ie  plant  deze  kon- 
figuratie  der  monosen  in  overmaat  zou  worden  geproduceerd,  in 
een  tweede  plant  de  andere  kon  figuratie,  is  in  vei'band  met  de 
asy mmetriese  bouw  van  het  enzy mmolekuul  volstrekt  niet  onaan- 
nemelik. 
Ook  omzetting  van  de  ene  konfiguratie  in  de  andere  is  denkbaar; 
op  de  manier  van  ’t  laboratorium  in  zwak  alkaliese  omgeving  vormt 
zich  echter  ook  rnannose,  die  slechts  als  splitsingsprodukt  der  man- 
nanen  in  de  plant  te  vinden  is;  dat  is  dus  minder  waarschijnlik. 
Polarimetriese  bepalingen  door  den  Heer  Kuipers  in  het  Chemies 
LaboratoiMum  te  Groningen  met  extrakten  uit  bovengenoemde  planten 
verricht,  gaven  bij  Acer  en  Pelargonium  steeds  linksdraaiing,  bij 
Aesculus,  Hedera,  Aspidistra,  Humulus  Ilex  en  Chlorophytum  rechts- 
di-aaiing.  Bij  Acer  en  Pelargonium  overweegt  dus  de  linksdraaiing 
van  de  frnktose,  de  rechtsdraaiing  van  glukose  en  sacharose  tezamen; 
kwantiteit  der  monosen  bepalen,  levert  zoals  gezegd  moeilikheden  op. 
Ook  bij  ’t  extrakt  van  Pelargoninmblaren,  die  eerst  suikervidj 
gemaakt,  één  uur  geassitnileerd  hebben,  is  de  draaiing  links,  de 
hoeveelheid  fruktose  naar  de  draaiing  berekend,  kwam  echter  niet 
overeen  met  die  berekend  uit  de  reduktie,  zodat  nog  nader  onder- 
zoek in  deze  nodig  is. 
Ten  slotte  nog  enkele  woorden  over  de  funktie  der  sacharose. 
b Davis  en  Daish,  Jonrn.  of  agricultural  Science  1913. 
2)  Grafe.  Sitzber.  d.  Kais.  Akad.  d.  Wiss.  Wien  1905. 
b Ruhland,  Jabrb.  f.  wiss.  Bolanik  1911.  Voor  de  kritiek  der  methode  zie 
Opner,  Zeitschr.  physiol.  Ghem.  1905. 
