926 
volwassen  blaren  monosen  aan  te  tonen  zijn,  dan  woidt  de  waar- 
schijnliklieid  van  een  transport  als  monose  bij  deze  objekten  wel 
uiterst  gering. 
Nemen  wij  nu  aan  dat  sacharose  als  transportstof  fungeert,  dan 
komen  wij  tot  ’t  eigenaardige  feit,  dat  in  ’t  bladweefsel  èn  saclia- 
rose  èn  invertase  voorkomen  en  toch  geen  monosen  in  de  volwassen 
delen  aan  te  treffen  zijn. 
Door  die  delen  fijn  te  wrijven  ontstaan  bijv.  bij  Humulus  Inpnlus 
en  Chlorophytum  door  autoljse  de  monosen,  zodat  ze  na  enkele 
uren  zijn  aan  te  tonen. 
Rühland  1.  c.  heeft  de  vraag  naar  de  lokalisatie  van  suiker  en 
enzym  bij  de  suikerbiet  ter  sprake  gebracht  en  komt  tot  de  kon- 
klusie,  dat  beide  wel  in  dezelfde  cellen  zullen  voorkomen,  maar  de 
lokalisatie  in  de  cel  verschillend  is,  de  sacharose  waarschijnlik  in 
de  vakuole,  ’t  enzym  in  ’t  protoplasma  aanwezig  zal  zijn. 
Voor  experimenteel  onderzoek  hiervan  zijn  onze  middelen  nog 
niet  toereikend.  Ue  methode  van  Senft  D geeft  wel  de  lokalisatie 
in  de  weefsels  aan,  maar  doordat  bij  sacharose  verwarming  nood- 
zakelik  is,  treedt  diffusie  op,  en  is  nauwkeurige  plaatsbepaling  van 
de  suiker  onmogelik.  Bovendien  beschikken  wij  totaal  niet  over 
gevoelige  reagentia  op  de  invertase. 
Denken  wij  ons  deze  lokalisatie  aldus,  dan  levert  ’t  transport  der 
sacharose  van  cel  tot  cel  weer  nieuwe  moeilikheden  op,  daar  dan 
bij  ’t  passeren  van  ’t  protoplasma  inversie  zou  te  verwachten  zijn. 
Het  vermoeden,  dat  hierbij  inaktivering  der  invertase  een  rol  zou 
spelen,  ligt  voor  de  hand,  daar  deze  volgens  Sörbnsen  “)  reeds  bij 
geringe  kojiceutratie  der  OH-ionen  optreedt.  Bij  een  PH  een  waarde  van 
8 — 10  (omslag  fenol ftaleine),  is  de  werking  der  invertase  echter  wel 
belemmerd  *),  maar  volstrekt  niet  opgeheven,  terwijl  volgens  Atkins 
de  PH  van  ’t  protoplasma  nooit  groter  is  dan  8;  inaktivering  op 
deze  wijze  is  er  dus  jiiet. 
Eventueel  gevormde  monosen  zouden  ook  direkt  bij  de  dissimilatie- 
processen  verbruikt  kunnen  worden ; in  de  snel  groeiende  bonte 
vegetatiepunten  en  jonge  blaren  van  de  hop  is  in  tegenstelling  met 
die  van  Acer  Negundo  geen  monose  aan  te  tonen. 
De  resultaten  met  enkele  woorden  samenvattend,  kunnen  wij  zeggen  : 
1°.  De  grote  meerderheid  (10  van  de  12)  van  de  onderzochte 
')  Senft,  Sltzber.  d.  Kais.  Akad.  d.  Wiss.  in  Wien  1904. 
8)  SöRENSEN.  Biocliem  Zeitschr.  1909. 
Zoowel  de  invertase  uit  't  bladpoeder  van  Acer  Negundo  als  die  van  ’t  preparaat 
V.  Merck  waien  bij  P.  U waarde  > 8 (Mcllvai>e’s  Slandaaroplossing)  werkzaam. 
h Atkins,  Notes  Bot.  School  Trinity  Coll.  Dublin  1922. 
