932 
dien  iia,  te  ^aan  aan  wasrecor)stnicties  van  doorsneden,  welke  beide 
inetlioden  evenwel  onvoldoende  resultaten  opleverden,  bepaalden  de 
schrijvers  de  ligginf»'  der  otolieten  door  de  scliedelbasis  te  ontkalken 
en  in  celloidine  in  te  sluiten,  nauwkeurig  georienteerde  doorsneden 
van  JOO  ft  tot  50  ft  te  vervaardigen,  en  in  die  doorsneden  de  lig- 
ging der  otolieten  en  den  hoek,  dien  het  otolietenvlak  met  de  als 
norm  aangenomen  Duitscbe  horizontale  maakte,  te  meten,  een  methode 
derhalve,  die  zich  ongeveer  dekt  met  de  door  de  Burlet  en  zijn 
medewerkers  aangewende  methode  om  den  stand  der  otolieten  in 
den  schedel  Ie  bepalen.  Daar  echter  literatuniopgaven  in  de  ver- 
handeling ontbreken,  kan  niet  woi’den  nagegaan,  in  hoeverre  deze 
reeds  gepubliceerde  opgaven  van  invloed  zijn  geweest  op  de  keuze 
dezer  metliode.  Ook  blijft  een  vergelijking  van  de  volgens  deze 
methode  door  de  schrijvers  verkregeti  resultaten  met  de  bovenge- 
noemde opgaven  van  de  Burlet  aangaande  de  ligging  der  otolieten 
achtei-wege. 
De  juistheid  der  verkregen  resultaten  is  overigens  niet  uit  de 
gegevens  te  controleeren,  daar  dit  van  de  nauwkeurigheid  van  de 
fixatie  eti  oriëntatie  der  preparaten  en  van  de  hoekmetingen  af  hangt. 
Waar  echter  de  schrijvers  aangeven,  dat  zij  slechts  aan  volkomen 
goed  gelukte  prepaiaten  hun  metingen  verrichten,  en  waar  de 
tabellen  een  regelmatige  groepeering  der  cijfei-s  aangeven,  schijnt 
wel  een  voldoende  mate  van  nauwkeurigheid  te  zijn  bereikt. 
Uit  den  hoek,  dien  hel  otolietenvlak  met  het  aangenomen  horizontale 
vlak  van  den  schedel  (de  scliedelbasis)  maakt,  wordt  dan  de  druk,  dien  de 
otolieten  bij  een  gegeven  schedelstand  nitoefenen,  berekend.  Het 
bezwaar  tegen  de  modelmethode  ingebracht,  dat  een  model  slechts 
den  stand  der  otolieten  bij  één  bepaald  individu  aangeeft,  en  daarbij 
voorkomende  individueele  verschillen  niet  in  het  model  tot  uiting 
komen,  wordt  tegemoet  gekomen  door  van  elke  diersoort  in  drie 
richtingen  doorsneden  te  maken  en  van  elke  doorstiederichting  min- 
stens drie  preparaten  reeksen  te  meten,  zoodat  voor  elke  diersoort  de 
getallen  berusten  op  het  onderzoek  van  minstens  negen  rotsbeenderen. 
Hierdoor  wordt  dus  een  gemiddelde  van  groote  nauwkeurigheid 
bereikt,  die  door  meting  van  bepaalde  volkomen  zuivere  doorsneden 
en  door  wiskundige  berekening  van  de  tabellencijfers  kan  worden 
gecontroleerd.  Zoo  worden  voor  mensch,  kat,  konijn  en  cavia  de 
waarden  befiaald. 
Het  geheel  der  schedelstanden,  waarin  alle  4 otolieten  in  druk 
zijn,  noemen  de  schrijvers  de  gele  vlek  van  het  statisch  orgaan,  die 
standen,  waarin  alle  otolieten  buiten  druk  zijn,  de  blinde  vlek.  Door 
projectie  op  een  bolvoriïiig  oppervlak,  waarbinnen  de  schedel  in  een 
