Natnurkunde.  — J.  Spijkerboer;  „Verspreiding  van  licht  door 
onregelmatige  breking  en  door  moleculaire  verstrooiing” . 
(Aangeboden  door  de  Heeren  W.  H.  Julius  en  E.  van  Everdingen  Jr.). 
1.  Inleiding.  Zoowel  bij  de  verklaring  van  de  algemeene  licht- 
verdeeling  over  de  zonneschijf  als  bij  de  vraag  naar  de  intensiteits- 
verdeeling  in  bei  zonnespectrum  moet  rekening  worden  gehouden 
met  verstrooiing  door  onregelmatige  breking  en  met  moleculaire 
verstrooiing. 
Kan  moleculaii’e  verstrooiing  voor  een  goed  deel  de  oorzaak  zijn, 
waardoor  de  intensiteitsvermindering  van  centrum  naar  rand  der 
zonneschijf,  ook  voor  verschillende  golflengten,  is  zooals  zij  wordt 
waargenomen,  ’t  is,  zooals  Professor  Julius  heeft  aangetoond,  de 
onregelmatige  breking,  die  daarbij  kan  medewerken  en  tevens  reken- 
schap kan  geven  van  ’t  ontstaan  van  den  scherpen  zonsrand  ’). 
Daar  zoowel  de  onregelmatige  straalkromming  als  de  moleculaire 
verstrooiing  zeer  aanzienlijk  worden  voor  licht  uit  de  onmiddellijke 
omgeving  van  absorptielijnen  ’),  moet  worden  aangenomen  dat  de 
lijnen  van  Fraunhofer  absorptielijnen  zijn,  die  omhuld  worden  door 
dispersiebanden. 
Zoowel  bij  beschouwing  van  ,,den  opbouw  der  zonnestraling” *  *) 
als  bij  die  van  ,,’t  verband  tusschen  de  verbreeding  en  den  onder- 
lingen  invloed  van  dispersielijnen  in  het  spectrum  van  den  zonne- 
land” “)  rijst  de  vraag  naar  den  meerderen  of  minderen  invloed 
\an  de  moleculaire  verstrooiing  of  van  de  brekingsverstrooiing. 
Daarbij  is  tot  nu  toe  geen  rekening  gehouden  met  den  invloed  dier 
beidé  verstrooiingen  op  elkaar. 
Doel  van  deze  verhandeling  is  na  te  gaan  hoe  we  ons  dien 
wederkeerigen  invloed  moeten  voorstellen  en  welke  gevolgtrekkin- 
gen daaruit  zijn  af  te  leiden.  Ik  meen  dat  die  gevolgtrekkingen 
niet  buiten  beschouwing  zullen  mogen  blijven. 
2.  Verstrooiing  door  onregelmatige  breking.  In  een  verhandeling 
,, Regelmatige  gevolgen  van  onregelmatige  straalbreking  in  de  zon”  “) 
’)  J.  Spijkerboer,  Verstrooiing  van  licht  en  intensiteitsverdeeling  over  de  zonne- 
schijf. Proefschrift.  Utrecht  1917;  Arch.  néerl.,  UIA,  V,  1,  1918. 
*)  W.  H.  Julius,  Astroph.  Journ.,  38,  129,  1913. 
*)  W.  H.  Julius,  Versl.  Kon.  Ak.  v.  IVet.,  18,  181,  1909;  18,  913,  1910;  19, 
1007,  1911;  Handwörterbuch  der  Naturwissenschaften,  VII,  832. 
•*')  P.  H.  VAN  CiTTERï,  Versl.  Kon.  Ak.  v.  Wet.,  27,  1445,  1919. 
W.  H.  Julius  en  M.  Minnaert,  Versl.  Kon.  Ak.  v.  Wet.,  32.  4,  487,  1923. 
«)  W.  H.  Julius,  Versl.  Kon.  Ak.  v.  Wet.,  18,  181,  1909. 
