940 
Volgens  een  benadering,  welke  Schwahzschild  ,, benadering  volgens 
ë+0,5 
Schuster”  noenit’),  wordt  gevonden  / = 
Invnllejide  in  (1)  eti  (2)  krijgt  men:’) 
a {x,i)  =r 
b{x,i) 
X -f-  0,5  — cos 
ƒƒ  +1  “ 
« -)-  0,5  + cos  t 
ƒƒ  + 1 
_ I X sec  i ’ 
1 ’ 
, cosi 
H f 1 
(1') 
(2') 
Was  liet  mij  vroeger  om  de  waarde  b(0,  i)  te  doen,  ik  wil  nn 
in  het  bijzonder  de  aandacht  vestigen  op  de  stralingssterkten  a en 
h voor  verschillende  waarden  van  x en  i,  bij  eenige  waarden  van  H. 
(Zié  de  tabellen  o|)  de  hier  voorgaande  pag.  938). 
ScHVVARZscHiLD  heeft  aangetoond,  dat  de  benadering,  welke  langs 
dezen  weg  wordt  verkregen,  een  zeer  goede  is.  Hoewel  de  waarden 
b (0,  i)  in  de  verschillende  gevallen  nauwkeuriger  bekend  zijn,  heb 
ik  ook  daarvoor  in  bovenbedoelde  tabellen  de  benaderde  waarde 
gegeven. 
In  de  tignren  5 — 7 (p.  939)  is  het  resultaat  der  berekeningen  over- 
zichtelijk (lig.  5 voor  H = S;  fig.  6 voor  H=4:,  üg.  7 voor  H=i). 
Op  de  voerstralen  uit  O is  voor  de  hoeken,  waarvoor  de  cosinus 
de  in  de  tabellen  gebruikte  waarden  bezit,  vanuit  O de  straling 
a en  b afgezet.  De  hoeken  zijn,  zooals  de  figuren  laten  zien,  ge- 
nomen met  OV  als  vast  been. 
De  doorgetrokken  lijnen  gelden  voor  de  6-straling,  de  niet  door- 
getrokken lijnen  voor  de  a-straling. 
De  intensiteit  der  a-straling  is  bovendien  uitgezet  op  de  voer- 
stralen uit  O,  die  de  hoeken  geven  gerekend  vanuit  OY'. 
Op  deze  wijze  krijgt  men  om  O krommen,  welke  voor  punten 
als  F in  fig.  4 de  stralingssterkten  geven  in  een  vlak  door  AB  voor 
richtingen  tusschen  FA  en  PB. 
Hij  wenteling  van  zulk  een  kiomme  om  YY'  als  as  ontstaal  het 
bestralingsoppervlak  van  F. 
De  lijnen  1,2,  3 en  4 belmoren  respectievelijk  bij  x=R, 
X = I H en  X = 0. 
De  niet  doorgetrokken  lijn  1 zou  in  de  JT-as  behooren  aan  te 
sluiten  bij  de  doorgetrokken  lijnl;  de  benadering,  welke  wel  voor  al 
de  andere  lijnen  doch  niet  voor  de  doorgetrokken  lijn  I noodig  was, 
maakt  dat  deze  aansluiting  ontbreekt. 
')  Zie  K.  ScHWARZSCHiLD,  Sitzungsberichte  Kön.  Pr.  Ak.  d.  Wiss.,  47,  1183, 
1914  en  A.  Öchustp^r,  Astroph.  Journal,  31,  1,  1905. 
2)  Zie  J.  Splikebboer,  dissertatie  Utrecht,  45,  1917;  Arch.  néerl.,  IIIA,  V,  p.  45, 
1918. 
