941 
Ook  de  moleculaire  vei'strooiïng-  laaf  een  deel  der  uit  ti'edende 
straling  naar  ’t  kernoppervlak  terugkeeien.  Voor  groote  waarden  van 
H is  dit  zelfs  een  zeei’  bela)igrijk  deel. 
Brekingsverstrooiïng  en  moleculaire  verstrooiing  helpen  dus  beide 
mee  tot  een  zuinig  verbimik  van  de  binnen  ’t  keimoppervlak  aan- 
wezige en  naar  buiten  nitgestraalde  energie,  die  latigzamer  nittreedt 
dan  zonder  verstrooiing  het  geval  zou  zijn  ‘). 
4.  Een  atmosfeer  met  brekingsverstrooiïng  en  moleculaire  ver- 
strooiing. Ten  slotte  vragen  we  ons  af,  wat  de  gevolgen  van  on- 
regelmatige breking  zullen  zijn  in  een 
atmosfeer,  waarin  tevens  de  moleculaire 
verstrooiing  van  belang  wordt  geacht.  We 
denken  oïis  daartoe  weer  de  verstrooiende 
atmosfeer  van  § 3,  doch  thans  met  ge- 
bieden, waarbinnen  de  dichtheid  merk- 
baar afwijkt  van  die  der  omgeving,  ge- 
bieden J/  en  m dus.  Bevindt  zich  zulk 
een  gebied  dicht  bij  SS' , waar  x onge- 
veer H is,  dan  hebben  we  er  rekening 
mede  te  houden,  dat  behalve  de  è-straling 
nu  ook  de  a-straling  van  beteekenis  kan 
zijn  . 
3 volgt,  dat  voor  groote  waarden  van  H 
de  «-straling  niet  veel  voor  de  6-straling  onderdoet,  dat  voor  kleinere 
waarden  van  H de  «-st)’aling  in  elk  geval,  vergeleken  met  de  h- 
straling,  niet  te  verwaarloozen  valt. 
Was  de  «-straling  gelijk  aan  de  è-straling  (ook  voor  veranderende 
waarden  /)  dan  zou  de  verstrooiing  door  onregelmatige  breking  ver- 
dwijnen. 
Wij  besluiten  dus:  in  een  atmosfeer  met  moleculaire  ver- 
strooiing zullen  gebieden,  waar  de  dichtheid  onregelmatig  verandert 
’)  Het  is  niet  onmogelijk  dat  dezelfde  kwestie  van  belang  is  in  de  aardsche 
atmosfeer  voor  de  verklaring  van  ’t  afnemen  van  de  temperatuur  van  de  luchf- 
lagen  van  de  aarde  af;  de  aardsche  atmosfeer  wordt  bestraald  met  evenwijdige 
straling;  de  a-straling  zal  daardoor  voor  de  invallende  straling  weinig  belangrijk 
zijn;  voor  de  door  de  aarde  weer  nitgestraalde  energie,  waarbij  met  straling  van 
verschillende  richting  is  te  rekenen,  zal  de  a-straling  belangrijker  zijn;  bovendien 
H 
zal,  daar  de  dichtheid  bij  ’t  aardoppervlak  grooter  is,  het  vlak  — dicht  bij  ’t 
aardoppervlak  zijn  gelegen ; en  voor  straling  van  groote  golflengte  is  bovendien  H 
veel  aanzienlijke!’ ; het  vertragingsproces  zal  dus  sterker  wegen  voor  de  naar  buiten 
uittredende  dan  voor  de  invallende  straling.  Bedoeld  wordt  natuurlijk  dat  deze 
kwestie  mede  een  rol  kan  spelen. 
© 
■.--H 
£ 
Fig.  8. 
Uit  de  tabellen  van  ^ 
