947 
Het  bepalen  van  vm — viy. 
A.  Bepnling  der  overga.ngstemperatnnr. 
7.  Daar  wij  vm — viv  moeten  kemien  bij  de  overgangstemperatuur 
IV  ^ III  eti  die  tem[)eratniir,  zooals  boven  gezegd,  door  verschillende 
auteurs  zeer  verschillend  is  gevonden,  hebben  wij  allereerst  getracht 
een  betrouwbai’e  waarde  daarvoor  vast  te  stellen.  Toen  ons  onder- 
zoek was  afgesloten,  bleek,  dat  Early  en  Lowry  reeds  enkele  jaren 
geleden ')  een  uitvoerig  onderzoek  in  deze  richting  hadden  nitge- 
voerd;  hun  resultaat  wijkt,  gelijk  men  beneden  zal  zien,  slechts  zeer 
weinig  af  van  het  onze. 
Ons  ammoniumnitraat  werd  verkregen  door  omkiistalliseeren  uit 
een  reeds  vrij  zuiver  prodnkt  en  droging  in  vakno  boven  P,Oj  (dat 
wij  herhaaldelijk  ververscliten),  waarbij  het  zout,  dal  water  hard- 
nekkig vasthoudt,  telkens  werd  fijngewreven,  ten  einde  de  vaknolen 
te  openen.  Men  droogde  totdat  ook  na  diie  dagen  gewichtsverande- 
ring  niet  kon  worden  waargenomen.  Verontreinigingen  konden  in  het 
eindprodukt  niet  worden  aangetoond,  terwijl  5 gr.  van  het  zont  bij 
verhitting  geheel  vervluchtigde. 
Het  voorloopig  dilatometrisch  onderzoek  (inhoud  van  den  dilato- 
meter  rt  50  cc.)  leverde  de  resultaten,  vermeld  in  Tabel  11. 
TABEL  II. 
Temperatuur. 
Verandering  van  het  niveau  in 
de  kapillair  per  45  min. 
330.0 
-f-  75  mm. 
320.1 
- 25  » 
320.5 
+ 25  . 
320.3 
0 » 
Nu  hebben  echter  Early  en  Lowry *  *)  langs  dilatometrischen  weg 
32°. 1 voor  de  overgangstemperatuur  gevonden. 
Daar  onze  voorloopige  bepaling  een  resultaat  leverde,  dat  0°.2 
daarvan  afwijkt,  hebben  wij  de  metingen  met  een  grootere  hoeveel- 
heid zout  herhaald.  Early  en  Lowry  gebruikten  een  dilatometer 
van  db  60  cc.  inhoud,  dien  zij  voor  drie  kwart  met  zout  vulden. 
9 Journ.  Ghetn.  Soc.  London  115,  1387  (1919). 
*)  Journ.  Ghem.  Soc.  London  115,  1387  (1919). 
62* 
