960 
heeft  gekonklndeei'd,  geeft  hem  de  woorden  iii  de  pen  : „Silver  iodide 
is  particnlarly  interesting  because  in  the  ease  with  which  it  was 
assigned  a eubic  structure,  thongh  possessed  of  liexagonal  sjinmetry, 
it  fnrnishes  an  excellent  illustiation  of  the  insnfficiency  of  unaided 
powder  photographs  and  sounds  a warning  of  the  dangers  arising 
from  a disregard  of  available  crjstallographic  Information.” 
3.  Dat  AgI  polymorpli  is,  is  reeds  lang  bekend  ; bij  1 atm.  drnk 
vertoont  het  bij  146°  een  overgangspunt: 
AgI  hexagonaal  ^ Ag]  knbisch. 
Wij  mogen  nu  op  grond  onzer  vroeger  medegedeelde  onderzoe- 
kingen verwachten,  dat  indien  niet  bizondere  maatregelen  zijn  ge- 
nomen bij  de  bereiding  van  het  zout,  men  bij  gewone  temperatuur 
een  mengsel  van  metastabiel  knbisch  en  stabiel  hexagonaal  jodide 
in  handen  krijgt. 
Het  resultaat  vati  Wilsey  is  geheel  hiermede  in  overeenstemming, 
zooals  uit  het  volgende  blijkt : 
,,The  conclusion  is  that  both  crystal  forms  exist,  most  of  the 
samples  showing  a mixture  of  the  two  in  which  the  hexagonal  form 
predominates.  The  discrepancies  in  the  i-esults  reported  by  different 
observers  appear  to  be  due  to  differences  in  the  samples  examined 
rather  than  in  the  methods  of  analysis  used”  en  verder: 
,,The  evidence  appears  quite  conclusive  that  every  sample  of  silver 
iodide  studied  contained  the  cubic  form;  in  a few  cases  none  but 
the  cnbic  structure  was  evident;  in  some,  one  or  two  faint  lines 
were  present  which  belonged  only  to  the  hexagonal  form;  while  in 
most  of  the  samples  the  hexagonal  form  predominated.” 
4.  Terwijl  een  systematisch  onderzoek  naar  de  kondilies,  die  het 
optreden  van  de  eene  of  de  andere  moditikatie  beheerschen,  door 
Wilsey  niet  werd  uitgevoerd,  merkt  hij  toch  op,  dat  het  eerste 
preparaat,  dat  den  kubischen  vorm  vertoonde,  door  precipiteeren 
was  bereid.  De  andere  kubische  kristallen  waren  verkregen  door 
smelten  van  het  zont  en  ,,Abschrecken”(,,quenching”)  in  koud  water, 
terwijl  als  regel  de  op  den  voorgrond  tredende  hexagonale  kristallen 
ontstonden  zoowel  bij  precipitatie  als  bij  ,,Abschi’ecken”  of  bij  lang- 
zaam afkoelen  van  het  gesmolten  zout.  Ook  hier  dus  in  allen  deele 
het  beeld,  dat  onze  vroegere  onderzoekingen  hebben  voorspeld. 
Uit  het  voorafgaande  blijkt  tevens,  dat  Wyckoff’s  in  ^ 2 aange- 
haalde woorden,  voor  zilverjodide  althans,  hunne  beteekenis  hebben 
verloren. 
Utrecht,  December  1923. 
VAN  ’t  ViofY-Lahoo'atorium. 
