Physiologle.  — R.  iVJagnus  en  A.  de  Kleyn  ; „Bijdrage  tot  de 
ftmctie  van  het  vestibulaire  apparaat.” 
In  een  vorige  mededeeling ‘)  kon  worderi  aangetoond,  dat  langer 
dan  eene  week  Jia  liet  afsliiigeren  der  otolitlien membranen,  het 
zintnigepitheel  der  maculae  in  eonstanten  iirikkelingstoestand  verkeert. 
Schakelt  men  bij  caviae,  bij  welke  alle  otolithenmembranen  volgens 
de  methode  van  Wittmaack  zijn  atgeslingerd,  het  ééne  labyrinth 
door  cocaine  tijdelijk  uit,  zoo  treden  door  de  prikkels,  welke  van 
het  andere,  niet  ingespoten  labyrinlh,  iiitgaan,  asy’iumetrische  ver- 
schijnselen op,  gelijk  aan  die  na  eenzijdige  labjrinthexstirpatie  bij 
normale  dieren.  Er  is  echter  één  onderscheid  met  normale  dieren: 
deze  verschijnselen  bij  de  gecentrifugeerde  en  eenzijdig  met  cocaine 
ingespoten  dieren  veranderen  niet  bij  verandering  van  den  stand 
van  den  kop  in  de  i-nimte. 
Aangezien  langer  dan  eene  week  na  het  centrifngeeren  werd  ge- 
wacht en  het  daarom  zeer  waarschijnlijk  is,  dat  bovengenoemde 
prikkelingstoestand  niet  meer  aan  liet  centrifngeeren  geweten  moet 
worden,  werd  uit  deze  proeven  de  conclusie  getrokken,  dat  waar- 
schijnlijk aan  het  zintnigepitheel  der  maculae  de  eigenschap  moet 
worden  toegeschreven,  prikkels  op  te  wekken,  welke  door  het  ont- 
breken der  otolithenmembranen  niet  noemenswaard  in  sterkte  wis- 
selden. De  functie  der  otolithenmembranen  zon  dan  daarin  gezocht 
moeten  worden,  dat  deze  den  prikkelingstoestand  van  het  zintnig- 
epitheel veranderen,  al  naarmate  zij  aan  het  epitheel  trekken  of 
daarop  drukken. 
Nu  was  bij  deze  en  ook  bij  andere  proeven,  waarbij  eenzijdig 
cocaine  in  het  middenoor  van  normale  caviae  werd  ingespoten, 
opgevallen,  dat  steeds  wanneer  de  verlammingsverschijnselen  van 
het  labjrinth  optraden,  eerst  eene  verticale  oogdeviatie  zonder  een 
spoor  van  nystagmns  en  een  gronddraaiing  naar  de  ingespoten  zijde 
te  zien  waren  en  dat  eerst  veel  later,  soms  eerst  na  20  minuten, 
een  nystagmus  met  de  snelle  phase  naar  de  niet  uitgespoten  zijde 
te  voorschijn  kwam.  Waar  nu  de  verticale  oogdeviatie  en  de  grond- 
draaiing als  eene  verlamming  van  den  sacculus  resp.  ntricnlns  te 
1)  R.  Magnus  en  A.  de  Kleun.  Nadere  bijdrage  tot  de  functie  der  otolithen- 
apparaten.  Deze  Verslagen  Deel  XXXI  blz.  184. 
63 
Verslagen  der  Afdeeling  Natuurk.  Dl.  XXXI I.  A*^’.  1923. 
