962 
besclionweii  zijn  ’),  lag  liet  voor  de  hand  de  zooveel  later  optredende 
nystagmus  aan  eene  verlamming  der  booggangen  toe  te  schrijven.  Het 
is  nu  mogelijk  het  al  of  niet  juiste  dezer  veronderstelling  experi- 
menteel na  te  gaan.  Daarvoor  is  het  noodig  aan  te  toonen,  dat  in 
het  eerste  stadium,  waarin  oogdeviatie  en  gronddraaiing  optreden, 
de  booggangen  aan  de  inges|)oten  zijde  (door  draaiing  en  calorisch) 
nog  prikkelbaar  zijn  en  deze  bij  het  optreden  van  den  nystagmus 
hun  prikkelbaarheid  verliezen.  Zooals  nader  zal  blijken,  is  dit  nu 
werkelijk  het  geval.  Tevens  bleek  echter,  dat  ook  de  sacculus-  en 
ufriculusmaculae  niet  gelijktijdig  worden  verlamd,  maar  dat  men 
een  stadium  aantref't,  waarin  de  ntriculus  nog  normaal  functioneert, 
terwijl  de  sacculus  reeds  is  verlamd.  De  volgende  resultaten  werden 
veikregen  bij  19  volkomen  geslaagde  proeven  op  caviae,  waarvan 
9 normaal  waren;  bij  5 was  enkele  uren,  bij  5 andere  5 dagen 
voor  de  proef  het  eene  labyrinth  chirurgisch  xerwijderd.  Bij  alle 
dieren  werden  \’ocr  het  begin  van  de  proef  de  verschillende  laby- 
rinthretlexen  (zoowel  tonische  als  booggangsrellexen)  nauwkeurig 
onderzocht  en  alleen  die  dieren  gebruikt  waarbij  deze  alle  normaal 
voorhanden  waren. 
I.  Proeven  hij  normale  dieren. 
Spuit  men  bij  eene  normale  cavia  van  uit  de  gehoorgang  0,  1 
ccm.  5 “ cocaineoplossing  in  één,  b.v.  het  /m^:gnniddenoor,  dan 
wordt  na  eenige  minuten  (gemiddeld  4—6)  het  eerst  de  labyrinth- 
oprichtretlex  op  den  kop  bij  linker  zijligging  van  het  dier  in  de 
lucht  zwakker  en  verdwijnt  weldra  geheel;  het  dier  houdt  dan  zijn 
kop  in  linkerzijligging,  terwijl  wanneer  men  het  dier  in  rechterzij- 
ligging  in  de  lucht  onderzoekt,  de  kop  direct  in  den  normalen  stand 
wordt  gebracht.  Tegelijkertijd  of  direct  daarna  treedt  er  eene  verti- 
cale oogdeviatie  (zonder  nystagmus)  op;  het  linkeroog  staat  naar 
beneden  (ventraalwaarts),  het  rechter  naar  boven  (dorsaalwaarts). 
Deze  deviatie  is  maximaal  bij  rechterzijligging  van  den  kop,  wordt 
bij  normalen  stand  van  den  kop  geringer  en  is  minimaal  of  nul  bij 
linkerzijligging  en  verhoudt  zich  dus  geheel  als  de  verticale  oog- 
deviatie na  linkszijdige  labyrinthexstirpatie. 
Het  afwezig  zijn  van  de  labyrinthoprichtreflex  bij  linkerzijligging 
van  het  dier,  en  de  liovenbeschreven  verticale  oogdeviatie  zijn,  zoo- 
als uil  eene  vorige  mededeeling  blijkt,  symptomen  van  eene  ver- 
lamming der  linker  saccnlusmacula.  In  dit  stadium  vindt  men  nog 
S)  R.  Magnus  en  A.  de  Kleun.  De  functie  der  otolithen.  Deze  Verslagen  Deel 
XXIX  blz.  375. 
