966 
1 1 Eerste  optreden  van  eenen  spontanen  nystagmus : bij  normalen  stand  van 
den  kop  van  linker  oog  naar  voorhoven,  van  rechter  naar  achter  beneden. 
Bij  onderzoek  met  ,kop  beneden”  geen  omslag  van  den  nystagmus,  alleen 
eene  geringe  verandering  van  de  richting  overeenkomende  met  de  com- 
pensatorische  oogstand  bij  deze  positie. 
IP’i.  Horizontale  oogdraainystagmus  bij  draaien  naar  rechts  en  naar  links 
asymmetrisch : bij  draaien  naar  rechts  spontane  nystagmus  frequent,  bij 
draaien  naar  links  langzamer.  Verticale  en  rotatoire  oogdraainystagmus, 
tengevolge  van  den  spontanen  nystagmus  niet  goed  te  onderzoeken. 
Tonus  voorpooten;  gelijk  of  rechter  voorpoot  iets  slapper. 
11'^°.  Naast  sterke  gronddraaiing  thans  ook  sterke  wending  naar  links. 
Duidelijke  asymmetrie  in  de  horizontale  kopdraaireacties : bij  draaien  naar 
rechts  duidelijke  reactie,  bij  draaien  naar  links  geen  reactie  te  zien. 
Tonus  voorpooten  rechter  voorpoot  slapper;  weerstand  tegen  buigen  rechts 
en  links  echter  niet  duidelijk  verschillend. 
Volgende  bijzonderheden  werden  bij  de  proeven  van  deze  eerste  reeks  nog  waar- 
genomen : 
Het  kan  voorkomen,  dat  aan  de  verlamming  doof  cocaine  eene  kort-,  slechts 
enkele  minuten  durende  prikkeling  voorafgaat.  In  deze  gevallen  treedt  dan  oog- 
deviatie  (sacculus)  of  gronddraaiing  (utriculus)  naar  de  andere  zijde  op. 
In  een  der  proeven  trad  alleen  de  sacculusverlamming  op,  terwijl  de  utriculus 
en  booggangen  niet  werden  uitgeschakeld.  Bij  enkele  proeven  had  inspuiten  van 
cocaine  in  het  middenoor  in  het  geheel  geen  verlamming  van  het  labyrinth  ten- 
gevolge. Bij  de  sectie  werd  dan  steeds  eene  etterige  otitis  media  met  sterke  zwelling 
van  het  slijmvlies  van  het  middenoor  aangetroffen,  waardoor  de  cocaine  verhinderd 
werd  door  te  dringen. 
Het  tijdsverloop  tusschen  de  verschillende  stadia  wisselt  zeer  sterk  ; in  één  proef 
was  de  opeenvolging  zoo  snel,  dat  een  nauwkeurig  onderzoek  der  verschillende 
labyrinthreflexen  niet  mogelijk  was.  In  andere  gevallen  daarentegen  duurde  het 
weer  ongeveer  een  half  uur  voordat  de  verlamming  van  het  labyrinth  volledig  was, 
zoodat  een  zeer  nauwkeurig  onderzoek  kon  plaats  hebben. 
Eenmaal  begon  de  gronddraaiing  reeds  zeer  vroeg  (4  minuten)  na  het  inspuiten, 
zoodat  het  eerste  en  tweede  stadium  niet  te  onderscheiden  waren ; in  alle  andere 
gevallen  was  dit  wel  het  geval. 
Zooals  boven  medegedeeld  slaat  de  spontane  nystagmus  na  eenzijdige  booggangs- 
uitschakeling  bij  verschillende  standen  van  den  kop  in  de  ruimte  niet  om.  Wel 
treedt  er,  wanneer  men  van  den  normalen  stand  van  den  kop  uitgaande,  den  kop 
in  de  positie  „kop  beneden”  brengt,  een  geringe  verandering  in  de  richting  van 
den  nystagmus  op,  doordat,  vanuit  het  normale  labyrinth  de  oogen  door  corapen- 
satorische  raddraaiingen  eenen  anderen  stand  gaan  innemen  (bovenste  corneapool 
naar  achter).  Deze  geringe  verandering  der  richting  kan  echter  nooit  worden 
verwisseld  met  den  werkelijken  omslag  van  den  nystagmus  bij  calorische  prikkeling. 
In  alle  gevallen  waren  de  labyrinthreflexen  den  volgenden  dag  weer  geheel 
normaal  en  was  van  de  inspuiting  van  cocaine  niets  meer  te  bespeuren. 
Reeds  deze  eerste  reeks  van  proeven  verooilooft  het  maken  van 
verschillende  gevolgtrekkingen,  van  welke  de  volgende  met  name 
genoemd  mogen  worden. 
1.  De  labyrinthuitschakeling  geschiedt  in  3 stadia.  Tol  het  eerste 
