967 
stadium  heliooren  de  ,,asy mmeti-isflie”  labyrintliopi-iclitretlexen  eii  de 
verticale  compeiisatorische  oogstanden,  waardoor  de  vroeger  geidte 
ineeiiing,  dat  deze  beide  in  de  sacculnsmacula  worden  opgewekt, 
wordt  bevestigd.  Tot  liet  tweede  stadium  beliooren  de  gronddi-aaiing 
en  de  ..sjmmetidsclie”  labyrintliopricbtreflexen.  Daar  ile  gi'ond- 
draaiing,  zooals  vroeger  werd  aangetoond  aan  de  uitscliakeling  van 
één  utriculnsmacnla  moet  woiden  toegeschreven,  is  liet  waarschijn- 
lijk, dat  deze  bij  de  symmetiMSche  labyrinthoprichtreflexen  ook  eene 
beslissende  rol  speelt. 
De  derde  groep:  nystagmns  van  ko|)  en  oogen  evenals  de  kop- 
wending  worden  bij  caviae  door  de  booggangen  opgewekt.  Terwijl 
tin  wat  de  kopwending  betreft,  deze  bij  konijnen  en  apen  na  een- 
zijdige labyrinthexstirpatie  een  lilijvend  symptoom  is  en  het  dus 
mogelijk  is,  dat  bij  deze  dieren  ook  de  otolilhenapparaten  eene  rol 
spelen  bij  het  tot  stand  komen  van  dit  verschijnsel,  is  deze  wending 
bij  caviae,  hond  en  kat  slechts  voorbijgaand  na  eenzijdige  labyrinlli- 
exstirpatie  te  zien  en  moet  bij  deze  dieren  in  verband  met  boven 
medegedeelde  proeven  op  caviae,  hoogstwaarschijnlijk  als  een  boog- 
gangssymptoom  worden  opgevat. 
Tevens  blijkt,  dat  uitschakeling  der  otolithenmactilae  (zonder  prik- 
keling) geen  nystagmns  tengevolge  heeft  en  dat  de  spontane  kop- en 
oognystagmns  onder  deze  omstandigheden  uitsluitend  als  een  boog- 
gangssymptoom  zijn  op  te  vatten. 
2.  Wanneer  de  spontane  nystagmns  onafhankelijk  is  van  de 
otolithenmaculae  en  optreedt  wanneer  zonder  prikkeling  het  boog- 
gangsapparaat  van  ééne  zijde  wordt  uitgeschakeld,  zoo  volgt  daaruit, 
dat  de  oorzaak  van  dezen  spontanen  nystagmns  moet  gezocht  worden 
in  prikkels,  welke  hun  ontslaan  aan  het  booggangsapparaat  der 
intacte  zijde  te  danken  hebben.  De  nystagmns  is  (in  de  eerste  dagen 
na  eenzijdige  labyrinthexstirpatie)  voortdurend  aanwezig,  ook  als  de 
kop  in  volkomen  rust  is.  Dientengevolge  wordt  men  a.  h.  w.  van 
zelf  tot  de  zelfde  conclusie  gedrongen,  dat  hel  zintnigepitheel  der 
cristae  voortdurend  prikkels  voortbrengt  en  dat  de  rol  der  cnpulae, 
wanneer  deze  door  de  endolymphe  bewogen  of  gedrukt  worden, 
daarin  bestaat,  dat  zij  deze  constante  prikkels,  in  de  cristae  opgew'ekt, 
versterken  of  verzwakken.  We  komen  dns  tot  dezelfde  gevolgtrek- 
kingen als  vroeger  voor  de  otolithenmaculae:  een  zintuigepitheel, 
dat  constante  prikkels  voortbrengt,  terwijl  daarop  liggende  apparaten 
de  sterkte  dier  prikkels  in  positieven  of  negatieven  zin  beinvloeden. 
Misschien  berust  op  dit  feit  de  buitengewoon  groote  gevoeligheid 
van  het  zintuigepitheel  in  het  labyrinth. 
De  mechanische  verhoudingen  in  de  booggangen  zijn  zoodanig. 
