Palaeontologie.  — P.  Kruizinga  : „Apateodus  Corneti  [For.]  in 
het  Senoon  van  Zuid- Limburg 
(Aangeboden  door  de  Heeren  G.  A.  F.  Molengraaff  en  J.  F.  v.  Bemmelen). 
Eenigen  tijd  geleden  werd  bij  Valkenburg  in  een  kleine  groeve 
in  het  Mucroiiaten  Krijt  een  zeer  goed  bewaarde  kop  van  een  fos- 
siele beenviseh  gevonden,  welke  op  het  oogenblik  in  het  bezit  is 
van  den  Heer  Hub.  Leufkens  te  Heerlen. 
Van  dit  exemplaar  (fig.  1—4)  zijn  bij  het  ontbindingsproces  slechts 
enkele  stukken  van  de  kieuwdeksels  en  van  de  wangbedekking  van 
hun  plaats  gegleden,  waarbij  sommige  verloren  zijn  gegaan  en  tijdens 
het  fossilisatieproces  werd  deze  kop  niet  platgedrukt,  doch  slechts 
een  weinig  scheef,  n.1.  van  links  naar  rechts,  zoodat  alle  beenstukken 
zich  nog  bijna  volkomen  in  hun  normale  verband  bevinden.  Bij  het 
uithakken  uit  de  groeve  is  tenslotte  het  geheel  slechts  weinig  be- 
schadigd. 
Allereerst  werd  het  gesteente  overal  weggeprepareerd,  waar  dit 
zonder  het  geheel  te  verzwakketi  mogeiijk  was.  Zoo  werden  aan  de 
linkerzijde  de  neus-  en  oogholte  sciioongemaakt  en  omdat  het  hjo- 
mandibulare  aan  die  zijde  iets  was  beschadigd,  werd  dit  been  ook 
nog  aan  de  rechterzijde  uitgeprepaieerd.  Aan  denzelfden  kant  weiden 
de  stukken  van  de  kieuwdeksels  blootgelegd.  Voor  zoover  mogelijk 
werden  de  tanden  aan  weerszijden  te  voorschijn  gebracht.  Aan  de 
rechterzijde  kon  dit  slechts  zeer  onvolledig  gebeuren,  daar  resten 
van  het  praemaxillare,  welke  aan  die  zijde  waren  bewaard,  dit  niet 
wenschelijk  maakten.  Aan  den  onderkant  werd  de  tongbeenboog 
uitgeprepareerd  en  aan  de  achterzijde  de  rechterhelft  van  het  achter- 
hoofd. Een  drietal  ruggewervels  werden  daarbij  in  situ  aangetrotfen. 
Schubben  werden  niet  gevonden. 
Deze  kop  van  Valkenburg  gelijkt  op  het  eerste  gezicht  eeniger- 
mate  op  dien  van  een  snoek,  vooral  wanneer  men  hem  van  boven 
beziet;  ook  hier  eindigt  de  snoet  tamelijk  slomp,  naar  verhouding 
is  hij  evenwel  korter.  Van  achteren  naar  voren  neemt  de  breedte 
slechts  langzaam  af.  Van  terzijde  is  de  kop  iets  afgeplat.  In  de 
lengterichting  is  de  bovenkant  van  den  schedel  geheel  recht,  over- 
dwars is  het  schedeldak  plat  tusschen  de  oogen,  hier  achter,  zoowel 
als  er  voor,  is  het  naar  weerszijden  min  of  meer  rond.  Het  achter- 
64 
Verslagen  der  Afdeeling  Natuurk.  Dl.  XXXII.  A^.  1923. 
