981 
Een  tweetal  van  de  fragmenten,  welke  bewaard  worden  in  het 
Musée  Royal  d’Histoire  Naturelle  te  Brussel  zullen  hier  nader  worden 
besproken.  In  de  eerste  plaats  een  sehedelfragment  uit  het  Boven 
Senoon  van  Kuiirade,  N“.  I.  G.  6921,  behoorende  bij  de  collectie 
Ubaghs,  dat  van  belang  is,  omdat  liieraan  het  geheele  achterhoofd 
en  een  groot  gedeelte  van  den  zijwand  van  den  schedel  bijzonder 
fraai  bewaaid  zijn,  terwijl  tevens  de  naden  tnsschen  de  verschillende 
beenderen  zeer  duidelijk  zijn  (fig.  12  en  13).  De  breedte  van  het  achter- 
hoofd is  8.7  cM.  We  zien  hier  het  snpraoccipitale,  beide  plenrooccipitalia 
met  hel  forainen  magnum,  het  basioccipitale,  beide  epiotica,  beide 
pterotica  en  de  beide  overdekte  posttemporale  groeven.  Aan  de  linker- 
zijde van  dit  sehedelfragment  zien  we  van  de  overige  schedelbeenderen 
nog  liet  prooticum,  het  sphenoticum  en  een  gedeelte  van  het  parasphe- 
noid.  Van  de  doorboringen  vallen  hier  op  de  foramina  in  het  prooticum 
en  in  het  plenrooccipitale.  Aan  de  bovenzijde  zijn  tenslotte  nog  te 
vermelden  fragmenten  der  frontalia.  Duidelijk  zichtbaar  is  ook  hiel- 
de naad  tnsschen  het  snpraocci|)itale  en  de  frontalia.  De  lengte  van 
dit  stuk  is  5.5  cM  In  de  tweede  plaats  vermeld  ik  hier  een’ schedel, 
afkomstig  uit  de  coll.  Bosquet,  N°.  I.  G.  4289  en  gevonden  in  het 
vuursteenhoudende  tufkrijt  van  Valkenburg,  waarvan  het  achter- 
gedeelte grootendeels  is  verdwenen  (fig.  1 1).  De  lengte  van  het  geheele 
stuk  is  13  cM.  De  bek  is  een  weinig  geopend,  waardoor  het  gesteente 
er  uit  geprepareerd  kon  worden.  Aanwezig  zijn  de  voorste  gedeelten 
der  frontalia,  het  parasphenoid,  het  linker  pleuroethinoid,  het  mes- 
ethmoid,  het  vomer,  de  beide  palatina,  elk  met  één  vangtand.  Het 
rechter  palatinum  is  ten  deele  beschadigd.  Verder  zien  we  de  beide 
ectopterjgoidea  met  enkele  tanden  en  het  linker  entopterygoid, 
evenals  fragmenten  van  de  beide  praemaxi Haren  met  8 tandjes.  Als 
een  gedeelte  van  het  lechter  entopterjgoid  zal  waarschijnlijk  moeten 
worden  opgevat  het  stukje  been,  dat  in  de  oogholte  ligt.  In  de 
onderkaak  zijn  aan  beide  zijden  aanwezig  resten  van  het  dentale, 
links  met  een  elftal  tanden  en  rechts  met  een  tiental,  waarvan  de 
voorste  het  kleinst  zijn,  en  tenslotte  nog  het  articulare.  Dit  laatste 
is  grootendeels  slechts  als  afdruk  bewaard.  Van  verschillende  der 
overige  beenstukken  zijn  hier  en  daar  nog  eenige  overblijfselen 
aanwezig. 
Tenslotte  moet  hier  vermeld  worden  het  fragment,  dat  door  Forih 
werd  beschreven  als  Enchodus  Corneti  (fig.  7 en  8).  Het  is  uit  het  onderste 
Maastrichtsche  krijt  van  Valkenburg  afkomstig  en  aanwezig  in  het 
Geol.  Museum  in  Luik.  Ongelukkig  werd  dit  stuk  juist  onderst 
boven  gehouden,  zoodat  de  onderkaak  als  bovenkaak  is  beschreven^ 
enz.  De  figuren  en  beschrijving  van  dit  fossiel  moeten  dus  ook  geheel 
