982 
gewijzigd  worden.  Het  achterstuk  van  den  kop  ontbreekt  geheel  en 
eveneens  is  de  snoet  iets  beschadigd.  Het  fragment  is  lang  7.3  cM., 
achteraan  is  liet  3.8  cM.  breed  en  3.3  cM.  hoog.  Te  herkennen 
zijn  nog  de  voorste  rest  van  het  parasphenoid,  het  voiner  (grooten- 
deels  als  afdruk),  nasalia?,  de  beide  palatina.  Van  den  vangtand 
van  het  recliter  [lalatinuin  is  alleen  nog  maar  de  afdruk  te  zien, 
die  van  het  linker  palatinum  is  aanwezig,  doch  is  iets  minder 
ver  naar  voren  geplaatst.  Een  fragmetit  van  het  rechter  ecto- 
pterygoid  bevat  nog  één  grooten  tand  van  2.5  cM.  lengte,  welke 
door  de  onderkaak  heen  steekt ; het  linker  draagt  een  dergelijken 
tand  met  nog  een  tweetal  kleinere  daarachter.  Het  linker  prae- 
maxillare  draagt  zeven  tandjes  en  de  afdrnk  van  een  achtste  is 
waar  te  nemen,  het  rechter  heeft  er  acht.  Van  de  onderkaak  zijn 
gedeelten  van  beide  dentalia  bewaard.  Hel  linker  met  zes  tanden, 
waartusschen  nog  een  drietal  verspreid  liggen,  welke  van  hun  plaats 
gebroken  zijn,  het  rechter  bezit  nog  vijf  tanden,  terwijl  nog  één  er 
los  bij  ligt.  Van  het  linker  articulare  is  waarschijnlijk  nog  het  voorste 
stuk  over.  Van  de  hyoidboog  zijn  tenslotte  een  paar  fragmenten  te 
zien,  welke  vermoedelijk  resten  zijn  van  de  ceratohyalia,  de  hypo- 
hyaliii  en  mogelijk  van  het  basihyale. 
Afgaande  op  de  grootte  der  beenstukken  van  al  de  hier  beschre- 
ven fossiele  i’esten  moeten  we  aannemen,  dat  zealle,  behalve  misschien 
dat  van  fig.  12,  van  ongeveer  even  groote  visschen  afkomstig  zijn. 
De  minder  belangrijke  resten,  welke  ik  nog  aantrof  in  het  Geol. 
Museum  te  Leiden  waren  een  symphyse  van  eene  onderkaak,  af- 
komstig van  den  St.  Pietersberg,  een  fragment  van  een  rechterhelft 
van  eene  onderkaak  gevonden  bij  Valkenburg  en  een  paar  been- 
stukjes  (ectopterygoid)  met  tanden  uit  den  St.  Pietersberg  en  in 
het  Museum  te  Brussel  zag  ik  een  paar  schedelfragmenten  van 
Kunrade,  een  schedelfragment  van  Valkenburg  en  een  gedeelte 
van  een  onderkaak,  dat  gevonden  is  tusschen  Huls  en  Simpelveld. 
Deze  laatste  fragmenten  zijn  alle  evenals  de  vorige  afkomstig  uit 
het  Boven  Senoon  en  vermoedelijk  uit  de  onderste  afdeeiing  van 
het  Maastrichtsche  krijt. 
Gaan  we  nu  over  tot  eene  nadere  beschrijving  van  de  verschil- 
lende beenstukken  aan  eenen  kop,  ter  grootte  van  het  eerstgenoemde 
exemplaar. 
Van  het  supraoccipitale  neemt  een  belangrijk  stuk  deel  aan 
de  vorming  van  het  achterhoofd,  terwijl  een  bijjia  even  groot  ge- 
deelte ervan  behoort  tot  de  beenderen  van  het  schedeldak.  Het  eerste 
is  een  vrij  stevige  en  min  of  meer  zeshoekige,  concave  beenplaat. 
