984 
alle  min  of  meer  vierhoekig  van  vorm.  De  pterotica  vormen  de 
beide  buitenste  uitsteeksels  van  het  achterhoofd  en  deze  reiken, 
hoewel  ze  niet  bijzonder  lang  zijn,  toch  verder  naar  achter  dan  de 
epiotica  en  de  crista  van  het  snpraoccipitale.  Van  boven  gezien  is 
daardoor  het  achterhoofd  iets  concaaf.  Bovendien  is  het  bovenste  deel 
van  de  pterotica  geheel  als  een  dak  over  de  posttemporale  groeven,  welke 
links  en  rechts  tiisschen  epioticnm  en  plei’oticum  liggen,  heengegroeid. 
Het  onderste  stuk  draagt  met  het  aangrenzende  sphenoticnm  een 
gewrichtsvlak  voor  het  hjomandibulare.  Het  bovenste  deel  van  de 
pterotica  is  lang  2 cM.  en  breed  2,1  cM.,  het  onderste  is  breed  8 cM. 
Het  stuk,  dat  deel  uitmaakt  van  het  achterhoofd  is  lang  8 m.M.  en 
breed  6 m.M.  en  grenst  aan  het  plenrooccipitale  en  aan  het  epioticnm. 
De  sphenotica  zijn  beentjes  van  zeei'  onregel matigen  vorm,  aan 
weerszijden  van  de  frontalia  en  schuin  boven  de  orbita  gelegen. 
Ze  grenzen  van  achter  aan  de  pterotica.  Hun  vorm  is  eenigermate 
die  van  een  driezijdige  pjramide,  doordat  ze  zich  zoowel  langs  de 
zijde  van  den  schedel  als  langs  den  rand  der  orbita  ombuigen.  De 
top  duidt  de  achterste  begrenzing  der  orbita  aan.  Van  voren  maken 
ze  zoodoende  deel  uit  van  den  wand  der  orbita;  aan  elke  zijde  vormt 
een  stuk,  zooals  we  zagen,  met  het  pteroticum  een  gewrichtskom 
voor  het  hyomandibulare.  De  lengte  langs  den  rand  der  oogholte  is 
1,6  cM.,  die  langs  de  zijde  van  deri  schedel  1,8  cM.  en  langs  den 
wand  der  orbita  strekken  de  sphenotica  zich  nog  1,2  cM.  uit. 
De  prootica  zijn  in  de  zijwanden  van  den  schedel  gelegen.  Ze 
grenzen  van  boven  aan  de  sphenotica  en  pterotica,  van  achter  aan 
de  pleurooccipitalia  en  van  onder  aan  de  vleugelvormige  aanhangsels 
van  het  parasphenoid.  Het  zijn  vijf-  éi  zeshoekige  beentjes,  waarvan 
de  hoogte  1,2  cM.  is.  De  breedte  is  slechts  even  grooter.  Ze  zijn 
doorboord  door  een  paar  duidelijk  te  herkennen  foramina,  waarvan 
de  eene  den  nervus  trigeminus  (V),  doorlaat,  een  tweede  den  nervus 
facialis  (VII)  en  de  overige  verschillende  bloedvaten. 
Het  parasphenoid  is  zeer  lang.  Het  achtereinde  sluit  aan  het 
basioccipitale  aan  op  ruim  1 cM.  afstand  van  het  achterhoofd,  vooraan 
overdekt  het  nog  het  achtereinde  van  het  vomer.  De  lengte  is  zeker 
ongeveer  10  cM.  Aan  het  achtereinde  bezit  het  parasphenoid  een  tweetal 
vleugels,  welke,  zooals  we  zagen,  in  verbinding  treden  met  de 
prootica.  De  hoogte  is  hier  1,1  cM.,  naar  voren  wordt  deze  vrij 
snel  geringer,  doch  voordat  de  vleugels  geheel  verdwijnen,  treffen 
we  aan  beide  zijden  van  het  paiasphenoid  nog  een  smal  beenstaafje 
aan,  dat  bovenaan  vast  zit  aan  het  prooticurn.  Hierdoor  is  aan  elke 
zijde  een  vrij  groote  opening  aanwezig  tusschen  den  vleugel  van  het 
parasphenoid,  het  prooticurn  en  het  genoemde  staafje.  De  opening 
