986 
Aan  den  bovenkarit  van  den  schedel  zijn  de  fronlalia  verre- 
weg de  grootste  beenstukken.  De  overlangsehe  naad  tusschen  beide 
is  zeer  goed  zichtbaar.  Ze  grenzen  aan  den  achteikant  aan  het 
supi-aoccipitale  en  aan  den  voorkant  reiken  ze  tot  dicht  bij  den 
snoet.  Ze  zijn  dus  niet  door  de  parietalia  van  het  supraoccipitale 
gesclieiden,  zooals  A.  Smith  Woodwakd  bij  zeer  nauw  verwante 
soorten  aangeeft  (6,  pl.  54,  fig.  4a,  b!z.  ‘246)  doch  evenmin  is  ver- 
moedelijk de  toestand  juist,  zooals  hij  die  weergeeft  l.c.  pl.  13,  fig.  16 
en  8 blz.  261,  omdat  hieruit  zou  volgen,  dat  de  parietalia  van  elkaar 
gescheiden  worden,  doordat  frontalia  en  supraoccipitale  elkaai' raken. 
Voor  zoover  dit  althans  uit  het  mij  ten  dienste  staande  materiaal 
valt  op  te  merken,  ontbreken  n.1.  de  pailetaiia.  De  lengte  der 
frontalia  bedraagt  10,4  cM.  Hun  grootste  breedte  bereiken  ze  vlak 
achter  de  oogen.  Samen  zijn  ze  daar  4 cM.  bieed.  Vanaf  dit  punt 
worden  ze  naar  achteren  vrij  snel  doch  niet  zeer  regelmatig  smaller,  naar 
voren  neemt  de  breedte  slechts  langzaam  af.  Boven  de  oogen  vormen 
ze  een  eenigszins  beschermend  afdak.  Op  het  oppeivlak  bevinden 
zich  een  groot  aantal  strepen,  welke  aan  de  binnenzijde  van  den 
schedel  blijkbaar  nog  duidelijker  uitkomen,  dan  aan  de  buitenzijde 
en  die  wij  bij  verwante  soorten  ook  teiugvinden.  Al  deze  strepen 
stralen  vanuit  de  verbeeningscentra  achter  boven  de  oogen  naar  alle 
zijden  uit  en  vormen  daardoor  midden  op  den  kop  een  gioot  aantal 
min  of  meer  ruitvormige  figuren.  Elke  versiering  ontbreekt  overigens 
geheel. 
Het  vomer  is  een  zeer  langgerekt,  lancetvormig  been,  dat  in 
het  midden  voorzien  is  van  een  overlangsehe  groef.  Voor  aan  den 
snoet  is  het  onder  de  frontalia  zichtbaar;  het  achtereinde  ei  van  ligt 
nog  onder  het.  vooreinde  van  het  parasphenoid.  De  breedte  is  4 mM., 
de  lengte  waarschijnlijk  ruim  4 cM. 
Het  visceraalskelet  is  aan  weerszijden  van  den  schedel  door  een 
stevig  hyomandibulare  met  het  pteroticum  en  het  sphenoticum 
bewegelijk  verbonden.  Het  gewrichtsvlak  is  lang  2,8  cM.  en  breed 
4 mM.  Naar  onder  wordt  het  hjomandibulare  eerst  een  weinig 
smaller,  doch  spoedig  neemt  de  breedte  weer  sterk  toe,  de  voorrand 
is  daarbij  regelmatig  rond  gebogen,  terwijl  de  achterrand  schuin  is 
afgesneden.  Naar  beneden  splitst  het  zich  in  een  drietal  takken, 
waarvan  de  achterste  zich  het  eerst  afscheidt.  Deze  tak  ligt  iets 
naar  binnen,  is  klein  en  dun  en  \ eibond  waarschijnlijk  het  hyoman- 
dibulare  met  het  operculare.  De  middelste  tak  is  kort  en  loopt  naar 
onder  spits  uit.  De  achterzijde  hiervan  is  recht  en  lag  oorspronkelijk 
langs  den  voorrand  van  het  piaeoperculum.  Tusschen  deze  middelste 
tak,  de  voorste,  het  praeoperculum  en  het  sjmpleclicum  te  zamen 
