988 
welke  voorzien  is  van  een  aantal  in  ovei'langsche  richting  loopende 
buizen  van  ± 1 niM.  diarn.  Het  voorste  stuk  van  het  ectopterygoid 
wordt  door  deze  plaat  overdekt. 
Van  de  beenderen  in  de  bovenkaak  is  het  pi-aemaxillare  het 
kleinst.  Het  is  een  dun  en  min  of  meer  langgerekt  beenplaatje,  dat 
tegen  het  palatinum  en  het  ectopterygoid  aan  ligt.  De  bovenrand  is 
rond,  de  onderrand,  waarop  een  aantal  kleine  tandjes  staan,  is  iets 
uitgehold.  Ongeveer  vanaf  het  vooreinde  van  het  palalinum  reikt  het 
tot  even  voorbij  het  pleuroethrïioid.  Het  maxi  11a  re  daarentegen 
is  zeer  langgerekt,  vrij  smal  en  dun.  Waarschijnlijk  is  het  ongeveer 
10  cM.  lang  geweest  en  hoogstens  5è,6tnM.  breed.  Van  een  supra- 
maxillare  zijn  geen  resten  gevonden.  Van  een  reeks  circumorbi- 
talia,  zooals  door  A.  Smith  Woodward  beschreven  wordt  (blz.  246, 
pl.  54)  van  Apateodiis  striatus  Woodw.  een  verwante  soort  uit  het 
Engelsche  Krijt,  zijn  hier  slechts  enkele  aanduidingen  gevonden  in 
den  vorm  van  kleine  beenfragmenten  in  de  orbita. 
De  onderkaak.  In  de  onderkaak  zijn  in  eiken  tak  drie  beenstuk- 
ken aanwezig,  n.1.  dentale,  ariiculare  en  angulare  en  er  zijn  geen  aan- 
wijzingen, dat  er  oorspronkelijk  nog  «neer  zijn  geweest.  De  lengte  be- 
draagt ±13,3  cM.  De  vorm  is  kenmerkend.  De  beide  helften  vertoonen 
in  hun  lengterichting  slechts  een  flauwe  bocht  en  over  een  grooten 
afstand  loopen  ze  bijna  evenwijdig.  Van  boven  naar  beneden  zijn  ze 
bovendien  eenigszins  rond.  De  achterrand  staat  verticaal,  de  boven- 
hoek is  afgerond.  Even  voor  het  achtereinde  is  de  hoogte  het  grootst, 
n.1.  2,8  cM.  of  ± V5  van  de  lengte.  Naar  voi-en  blijft  deze  over  de 
achterste  helft  van  de  kaak  bijna  gelijk,  doch  daarna  neemt  ze  ge- 
lijkmatig af,  aan  de  symphyse  iets  snellei'.  Aan  de  achterzijde  zien 
we  twee  uitstekende  knobbels.  De  onderste,  welke  het  kleinst  is, 
vormt  de  benedenachterhoek ; even  daarboven  t)evindt  zich  het  ge- 
wrichtsuitsteeksel. 
Het  dentale.  Dit  beenstuk  is  van  de  beenderen  in  de  onderkaak 
verreweg  het  grootst.  Over  het  algemeen  is  het  niet  dik,  vooral  niet 
aan  het  onderste  gedeelte.  De  bovenrand  is  scherp,  doch  daar  waar 
de  tanden  zitten,  d.w.z.  in  de  voorste  helft  is  het  even  daaronder 
verdikt.  Het  strekt  zich  zeer  ver  naar  achter  uit;  de  bovenrand  toch 
wordt  er  geheel  door  gevormd  en  van  den  onderrand  blijft  achteraan 
slechts  ± 2 cM.  vrij.  De  achterste  begrenzing  van  het  dentale  loopt 
vanaf  den  onderrand  schuin  naar  voien,  buigt  daarna  scherp  naar 
achter  om  en  gaat  dan  in  horizontale  richting  naar  achter. 
Het  ar  ti  CU  la  re  is  een  vrij,  langgerekt,  driehoekig  been.  De 
lengte  is  ± 7,6  cM.  De  breedte  is  van  achter  2,3  cM.  Onder  aan 
de  achterzijde  bevindt  zich  het  ± 8 mM.  lange  uitsteeksel  met  het 
