996 
bouw  van  den  seliedel  niet  toe.  Tot  mijn  spijt  was  ik  niet  persoonlijk 
in  de  gelegenl)eid  Londen  te  bezoeken,  om  het  daar  aanwezige 
recente  en  fossiele  materiaal  te  vergelijken,  doch  0|)  grond  van  de 
nu  bekend  geworden  eigenschappen  bleek  mij,  dat  Apateodus  volgens 
het  systeem  van  T.  Regan  moet  wordeti  gerekend  tot  de  orde  der 
hospondyli,  zooals  die  door  hem  (13,  blz.  77)  is  omgrensd  en  daarbij 
tot  de  onderorde  der  Stomiatoidei,  een  groep  van  pelagische,  physo- 
stome  visschen,  waai-van  enkele  op  groote  diepte  leven.  Hiertoe 
rekent  hij  o.a.  de  \o\^QnóiQÏ-A.\m\\QS-.  Astronesthidae,dQ  Chauliodon- 
tidae,  de  Stomiatidae  en  de  Malacosteidne,  welke  geen  of  slechts 
zeer  kleine  parielalia  bezitten,  en  van  de  fossiele  visschen  de 
dontidae,  welke  in  schedelbouw  groote  overeenkomst  blijken  te  ver- 
toonen  met  Astronetites  (17  blz.  613)  en  de  Stomiatidae  (13  blz.  82). 
Het  komt  mij  verder  voor,  dat  Apateodus  behoort  tot  de  fam.  der 
Enchodontidae.  We  behoeven  om  ons  hiervan  te  overtuigen  slechts 
afbeeldingen  van  verschillende  genera  dier  familie  te  vergelijken 
met  die  van  Apateodus,  zooals  b.v.  die  van  Endtodus  Faujasi  Ag. 
door  Smith  Woodward  (8  pl.  11,  fig.  6)  en  van  Einpo  nepaeolica 
CoPE  door  Hay  (9  bl.  85,  fig.  69).  Doch  ook  wanneer  we,  Boulenger 
en  Goodrich  volgende,  beproeven  Apateodus  in  het  systeem  der 
visschen  onder  te  brengen  is  het  resultaat,  dat  we  komen  bij  de 
familie  der  Endwdontidae.  Op  grond  van  bovenstaande  reken  ik 
dan  ook  Apateodus  tot  deze  familie,  welke  dan  in  overeenstemming 
met  de  meening  van  Tate  Regan  behoort  tot  de  onderorde  der 
Stomiatoidei  van  de  orde  der  Isospondyli  der  Teleostei.  Het  geslacht 
Apateodus  zal  derhalve  een  geslacht  van  physostome  roofvisschen 
zijn  geweest,  dat  waarschijnlijk  eene  pelagische  levenswijze  had.  Er 
bestaat  echter  geen  aanleiding  om  aan  te  nemen,  dat  de  hiertoe 
behoorende  soorten  zich  op  zeer  groote  diepte  plachten  op  te  houden. 
Hiertegen  pleit  o.a.  de  facies  van  het  gesteente,  zoowel  in  Nederland 
als  in  Engeland.  Bekend  is  het  geslacht  Apateodus  nu  vanaf  het 
Gault  tot  in  het  Boven-Senoon. 
LITERATUUR. 
1.  L.  Agassiz.  Recherches  sur  les  poissons  fossiles,  Tomé  V.  Neuchatel  1833^ — 1843. 
2. '  A.  G.  L.  G.  Günther.  An  introduction  to  the  study  of  fishes.  Edinbourgh,  1880. 
3.  H.  Koeir.  Gontributions  a l’étude  du  système  crétacé  de  la  Belgique.  1.  Sur 
quelques  poissons  et  crustacés  nouveaux  ou  peu  connus.  Annales*  de  Ia  Société 
geol.  de  Belgique,  Tomé  14,  1887.  p.  37 — 42,  pl.  I. 
4.  G.  Gegenbaur.  Vergleichende  Anatomie  der  Wirbeltiere.  Bd.  I.  Leipzig.  1898. 
5.  F.  B.  Loomis.  Die  Anatomie  und  die  Verwandschaft  der  Ganoid- und  Knochen- 
Fische  aus  der  Kreide-Formation  von  Kansas,  U.  S.  A.  Palaeontographica, 
Bd.  46,  1899—1900,  p.  213—283,  pl.  19—27. 
