1001 
op  de  volgende  wijze,  ofschoon  andere  methoden  zonden  kunnen 
worden  uitgewerkt. 
Het  nit  de  ader  genomen  bloed  woidt  goed  gedetibrineerd,  daarna 
worden  de  roode  bloedlichaampjes  met  physiol.  NaCl-oplossing  ge- 
wasschen  om  het  serum  (of  plasma)  te  verwijderen.  Nn  wordt  de 
bloedlichaam|)jes-emnlsie  met  lucht  gescdind  ten  einde  het  haemo- 
globine  te  vei’zadigen.  Al  deze  bewerkingen  moeten  met  in  acht 
neming  van  strenge  steriliteit  [)laats  vinden,  want  vele  bacteriën  hebben 
zelf  een  aanzienlijk  0-verbi  nik,  en  zoo  zonden  groote  fouten  kunnen 
worden  gemaakt.  Nadat  het  haemoglobine  met  O verzadigd  is,  wordt 
in  een  portie  van  het  bloed  de  hoe\'eelheid  losgebonden  O met  het 
toestelletje  van  Barcroft  volgens  de  methode  van  Haldane  bepaald. 
Een  andere  portie  bloed  komt,  goed  van  de  lucht  afgesloten,  gedu- 
rende 4 uren  in  de  broedstoof  bj  37°  te  staan,  dan  wordt  opnieuw 
de  hoeveelheid  thans  aan  het  haemoglobine  gebojiden  O bepaald. 
Het  verschil  in  0-gehalte  van  het  Hb  vóór  en  na  de  bebroeding, 
stelt  de  zuurstof  voor,  die  de  lichaampjes  voor  hun  eigen  ademhaling 
aan  hun  eigen  haemoglobine  hebben  onttrokken. 
De  resultaten  van  het  otiderzoek  zijn  in  bijgaande  tabel  weerge- 
geven. De  uitkomsten  blijken  zeer  velschillend  Ie  zijn;  het  is  niet 
gelukt  een  verklaring  voor  deze  verschillen  Ie  vinden.  Eenmaal 
bleek  na  ijzertoedièning  het  0-verbruik  aanzienlijk  verminderd,  hetgeen 
moeielijk  anders  kan  verklaard  worden  dan  door  een  bij  de  uit- 
voering der  methode  gemaakte  fout;  andere  malen  bleef  het  gelijk; 
doch  in  de  meeiderheid  der  gevallen  viel,  dank  zij,  of  althans  na, 
het  Fe-gebrnik,  een  belangrijke  stijging  waar  te  nemen.  In  die  ge- 
vallen zal  men  geneigd  zijn  te  besluiten,  dat  het  ijzer  op  het  been- 
merg een  prikkel  heeft  nitgeoefend,  dusdanig  dat  dit  veel  jonge 
cellen  aan  de  peripherie  heeft  geleverd. 
Het  is  evenwel  noodig  eene  tegenwerping  onder  de  oogenlezien. 
Men  weet,  dat  aan  het  ijzer  bij  tal  van  biochemische  processen  de 
rol  van  katalysator  wordt  toegeschreven.  En  men  zal  zich  dus  kunnen 
afvragen,  of  het  bij  onze  patiënten  loegediende  ijzer  wellicht  in  het 
molecuul  der  lichaampjes  op  een  of  andere  wijze  gebonden  wordt, 
en  aldus  de  eigen  ademhaling  dezer  cellen  aanzet.  Deze  onderstelling 
is  te  meer  gerechtvaardigd  sinds  Warburg  waarnam,  dat  do  eieren 
van  den  zee-egel  onder  toevoeging  van  sleik  verdunde  feiao-  of 
ferri-zouten  60  ‘/o — 100  “/.  aieer  zuurstof  gebruiken  en  CO,  afstaan 
dan  zonder  deze  toevoeging.  Om  de  juistheid  dezer  tegenwerping  te 
toetsen  heeft  Dr.  Roessingh  aan  emulsies  van  roode  bloedlichaair)pjes 
verdunde  ijzerzouten  toegevoegd,  en  daarvóór  en  daarna  het  0-ver- 
bruik bepaald.  De  Fe-zouten  bleken  zonder  invloed. 
