HISTORIA 
Ifî 
i 1 N Ο 2 0 S T I S, aliquipaitheniôn , alii 
Bermûbotanion appellant, foliis coftat ocy- Mercuri^ 
nli,minoribusL·elxln£Ecognatis:ramulisdu aie,. ^ 
plici gcniculoruin nodo cinéîis, alaru cauis 
multisrfrudu fœminæ copiofo,quandam ra 
ccmoni ipeciem praebente : mari è foliorum 
finu dcpcdente,paruo,roiundo,ceu binis te- 
fticulis vnàcohaerétibus. frutice dodrantali^ 
aut maiore, vtraq; in oleribus manditur, ad 
aluu ciendam. Aeg. Aluitm libcraliter fubdu 
dt illita dirciitit.Sciendumqveft, ciusfemen 
infricatum corporis excrefeentias-praeter na 
turam, quas vulgus vocat naiphia, abolere, 
iicut experientia comprobatam eft , Sed vi- 
ride femen eife oportet, & frequenter tuber- 
culis illis infricari. 
MESPiLYS, quç ànônullis Aronia vo- μΐίτηηλο^ 
catur,fpinofa arbor eft, folio acutç fpinç^fert Néflier, 
pomum fuaue, exiguum, tribus intus oflicu- meflier. 
lis.qua ex caufa id nonnulli tricoccon appel 
laucre . tarde maturefeit, efu adftringit, fto- 
macho gratum eil,aluumq·, fupprimit. Alte- 
rum meipili genus in Italia narcitur,quod a- 
liqui fetaniiim,alii epimelida vocant, arbor 
foliis mali/ed minoribus: pomii fert rotun- 
dum, efui aptUjVmbilico latiorerquod aflrin 
git,ÎGrôque maturefeit. Aeg.Mefpila,alii tri- 
cocca vocant, fructus eft affatim acerbus, δζ 
vix eiculentus,alu0mqj continens. Germina 
fûliâquc mefpili impcnfc acerba funt. 
k liii 
