E-î î s T ο R I A. 
ÊatevirMibuSjàraaturitate piiniccis. ïdunii 
foiiim horret, Vitcm alitrvcrum quia frondé 
non habct idoneam, â picrifquc repudiatur. 
Hulîuseiusin medicina traditur vtus, 
Tcfticulus, quem Græci cynof^rchin vo 
cât, foliis circa caulem mollis oleæfimiiibus 
in terra ft ratis, longioribus anguflioribus,îe 
uibiîs caule dodrantali : floribus purpureis: 
radice bulbofa joblong^j üHuæ modo angii- 
ilajduplki ordineiruperiore,qne plenior cft 
inferiore,quæ mollior ac rug(''Îîor. Eduntur 
radices cod:ç,vt buibi.nafcitur in petroiis,& 
iabulctis. T cfticulus alio nomine ferapi- 
as, Andrea auihore, vocatur: quoniam radix 
ad multa vtilis fit. foliis cft porri, latioribus, 
oblongis, pinguibus , ex alarufinu inflexis; 
caule palmcoîfloTibus pene purpureis, radi- 
ce tefticulis fim ili. Acgi neta: Maiorisin cy- 
noforchi radicis humida vis & calida eft, co- 
que venerem iiîCÎtat.Minoriscalida & ficca, 
vnde venere coercet.Serapias,veIthriorchis, 
priore valentius dcficcat, quare Ia xos tumo- 
res difsipat,vlccra fordida & putredini obno 
sia repurgat, ner petas abigit ; inarefeda au- 
tem magis ficcat. Q^niam vero fubftrin- 
gere idonea eft,aluiim quoque cum vino po 
îa retinet. 
o R s o s E 1 Î M V M, cauIe cfl dodrante 
alto ab radice tenui cxeunte:per cuius anibi 
eum rami Sccapitula ckutæ, muko tame te- 
ofii.tefti- 
cuFcanis 
& fatyn- 
on min^· 
OÇ%OffIkl^ 
sov-Noc 
apiii mo 
canum· 
