24 
sle der bvug van Varolius en uit de groef tusschen 
de olijfsgewijze ligchamen en de achterste piramide; 
zij komt uit de hersen-zelfstandigheid aan den zij- 
delijken rand der brug van Varolius naar builen, 
en vormt aldaar twee bundels, oenen voorsten , 
dunneren, en eenen achtersten, veel dikkeren bun- 
del , die te zamen aan den bovenrand der piramide 
in eene , door het harde hersenvlies gevormde, scheede 
treden. In deze scheede vormt de grootere bundel 
der drielings-zenuw eene aanmerkelijke verdik- 
king , den halve-maansgewijzen zenuwknoop 
(ganglion semilunare s. Gasseri), waaruit drie takken 
ontstaan. De voorste , horizontale lak , is de ooglak; 
de middelste , tweede , is de bovenkaaks -zenuw ; 
de derde , onderste, is de opperkaakfs-zenuw . De 
kleinere bundel der drielings-zenuw voeoft zich 
naast de binnenzijde van den knoop , zonder aan 
deszelfs vorming deel te nemen , en zet zich onmid- 
dellijk in de onderkaaks-zenuw voort. 
De oogtak gaat , steeds door het harde hersen- 
vlies bedekt, naar voren; hij is in den buitenwand 
van den hollen aderboezem , met de zenuwen van 
het derde en vierde paar tevens bevat. Terstond bij 
zijnen oorsprong geeft de oogtak eenen, door Arnold 
ontdekten en terugloopeuden , draad naar het tent- 
vormig verlengsel af. Kort daarna ontvangt hij van 
den bovensten hals-zenuwkiioop eenen kleinen ze- 
nuwdraad , die de inwendige hals-slagader vergezelt. 
Vervolgens splitst zich de oogtak in drie takken, 
den voorhoof ds-tak , den rieustak en den traantak , 
die door de wiggebeens-spleet in de oogholte treden. 
1) Jie voorhoof ds-tak, voorhoof ds-zenuw [nevyas 
frontalis) is de sterkste van de drie takken; hij gaat 
langs het dak of den bovenwand des oogbols naar 
voren. In dezen loop verdeelt hij zich in twee 
takken: 
(1) De buitenste, sterkste, de groote of buiten- 
ste voorhoof ds-zenuw (nervus frontalis major s. 
